't Papiertje
Boekbindster Sylvia Maenhoudt is de bazin van 't Papiertje, een winkel met handgemaakte boeken, dozen, fotoalbums en eigen geschept papier. Wat voor haar begon als een leuke hobby, evolueerde al snel naar een ambachtelijk bijberoep.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Meer informatie
Winkel

Beukenpark
Het authentieke beukenpark in Oostkamp is voor velen het ultieme rustpunt na een fikse wandeling. Midden in het park staat het gemeentehuis. Verder wordt dit prachtig stukje natuur ook veel gebruikt als wandelpark. Contactgegevens: - Beukenpark - Kapellestraat 19, 8020 Oostkamp - Web: www.oostkamp.be
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Meer informatie
Natuurgebied

Kasteel Gruuthuse
Het kasteel Gruuthuse werd al in de Middeleeuwen vermeld en heeft een bewogen verleden achter de rug. Het kasteel draagt de naam van zijn meest vermaarde bewoner. In de 15de eeuw was dit domein het buitengoed van Lodewijk van Gruuthuse, raadgever en diplomaat van de hertogen van Bourgondië. De gerestaureerde inrijpoort is een overblijfsel van deze vesting en goed zichtbaar vanaf de Stationsstraat. Sinds de 17de eeuw is Gruuthuse onafscheidelijk verbonden met familie d’Ursel. Het huidige gebouw in neo-Vlaamse stijl dateert uit 1890 en is een ontwerp van bouwmeester René Buyck, die ook de plannen van het Oostkampse gemeentehuis tekende. Het was Graaf Charles d’Ursel die het huidige kasteel liet bouwen en het park liet heraanleggen, volgens de plannen van tuinarchitect Duchesne. Het kasteelpark is enkel voor groepen toegankelijk! Reserveren is verplicht.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Meer informatie
Kasteel

Diep in de Zee
Bij Diep in de Zee zullen de kinderen zich geen minuut vervelen. Er worden tal van activiteiten georganiseerd zoals familiefeestjes, verjaardagsfeestjes, communiefeestjes... Dit kan je gemakkelijk combineren met een hapje en een drankje. Terwijl de kinderen spelen, kunnen ouders en grootouders alles meevolgen vanuit het grote raam in de tearoom. Extra informatie: -Kindvriendelijk Contactgegevens: - Diep in de Zee - Erkegemstraat 23, 8020 Oostkamp - Tel: +32 50 20 05 77 - E-Mail: diep-in-de-zee@hotmail.com - Web: www.diep-in-de-zee.be - Openingsuren: Open op woensdag van 13.00 tot 19.00 uur Op vrijdag op afspraak vanaf 20 personen Op zaterdag, zondag en feestdagen van 12.00 tot 19.00 Tijdens de schoolvakanties elke dag open van 12.00 tot 19.00 uur Open voor andersvalide kinderen tot 12 jaar op afspraak (dinsdag en donderdag) - Sluiting: Gesloten op maandag
Attractiepark - Themapark

Rooiveld - kampveld - Papenvijvers
Het 238 hectare grote domeinbos Kampveld ligt in de gemeente Oostkamp. Dit gebied bestaat uit drie delen: Rooiveld, Kampveld en papenvijvers. Twee natuurlijk meanderende beken stromen doorheen het gebied. Het domeinbos vormt een belangrijke schakel als verbinding tussen verschillende groendomeinen, gelegen in de bosrijke regio ten zuiden van Brugge. Er loopt een wandelroute door het bos waar je 100 procent kunt genieten van de natuur. Contactgegevens: - Rooiveld - Kampveld - Papenvijvers - Startpunt van de Kampveldwandelroute
Natuurgebied

Kasteelpark Gruuuthuse
Het kasteel Gruuthuse werd al in de Middeleeuwen vermeld en heeft een bewogen verleden achter de rug. Het kasteel draagt de naam van zijn meest vermaarde bewoner. In de 15de eeuw was dit domein het buitengoed van Lodewijk van Gruuthuse, raadgever en diplomaat van de hertogen van Bourgondië. De gerestaureerde inrijpoort is een overblijfsel van deze vesting en goed zichtbaar vanaf de Stationsstraat. Sinds de 17de eeuw is Gruuthuse onafscheidelijk verbonden met familie d’Ursel. Het huidige gebouw in neo-Vlaamse stijl dateert uit 1890 en is een ontwerp van bouwmeester René Buyck, die ook de plannen van het Oostkampse gemeentehuis tekende. Het was Graaf Charles d’Ursel die het huidige kasteel liet bouwen en het park liet heraanleggen, volgens de plannen van tuinarchitect Duchesne. Het kasteelpark is enkel voor groepen toegankelijk! Reserveren is verplicht.
Tuin

Vleermuisbunker
In de rustige omgeving van het kanaal, met voor je het uitgestrekte Houtland en achter je de bosrijke omgeving van Bulskampveld is het heerlijk vertoeven om van daaruit een fietstocht of een wandeling te maken.
Auteur: Pasar vzw
Bunker

Opgaande eik op rotonde Europaplein
Op de rotonde staat een mooi ontwikkelde opgaande zomereik. De boom is bij de inrichtingswerken overgehouden uit lijnaanplantingen die behoorden tot de dreven horende bij het kasteeldomein Gruuthuse. De boom is door zijn solitaire aanwezigheid zéér beeldbepalend.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Boom

Leiemeersen en Kanaal Gent-Brugge
Deze ankerplaats ligt langs het kanaal Gent-Oostende ten oosten van Moerbrugge in de gemeente Oostkamp met een stukje in de gemeente Beernem. In het zuiden wordt ze door de spoorlijn Brugge-Oostende begrensd.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Kanaal

Twee stadswoningen
Molenstraat nrs. 104-106. Twee volgens spiegelbeeld gekoppelde diephuizen uit de jaren 1920. Verankerde, bruine baksteenbouw op een bepleisterde en grijs beschilderde plint (enkel voorgevel) en afgedekt door twee zadeldaken met Vlaamse pannen. Verfraaiend baksteenmetselwerk boven de bovenvensters in de vorm van een gestileerde ontlastingsboog. Tevens muizentandfries boven de begane grond en oculi in de topstukken van de puntgevels. Bewaard houtwerk op de begane grond.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Herenhuis

19de-eeuwse hoeve
Faliestraat nr. 32. 19de-eeuwse hoeve met boerenhuis met geïncorporeerde stal en ten oosten ervan een vrijstaande, dwars georiënteerde schuur. Latere bijgebouwen ten zuidwesten van het woonhuis o.m. een open hangar. Op het einde van de 18de eeuw is de site al bebouwd, echter met een niet nader te omschrijven gebouwenconfiguratie cf. Kabinetskaart van de Oostenrijkse Nederlanden, opgenomen op initiatief van Graaf de Ferraris (1770-1778). Op de kaart uit het Dépôt de la Guerre van circa 1865 staat de hoeve wellicht voor het eerst in zijn huidige verschijningsvorm. Verankerd, wit beschilderd bakstenen boerenhuis van zeven traveeën onder een zadeldak met Vlaamse pannen en een lichte knik. Uiterst links, twee traveeën als berging of kleine stalling en met een zolderluik in de zijgevel. Vernieuwd schrijnwerk o.m. vensters met luiken. Vrijstaande, verankerde bakstenen stalling uit de eerste helft van de 19de eeuw met rood beschilderd houtwerk. Achter het woonhuis bevindt zich een (deels ?) oudere stal, die mogelijk al staat afgebeeld op de Atlas der Buurtwegen (circa 1843).
Hoeve

Kasteel De Cellen
Kapellestraat nr. 113. Kasteel "De Cellen" (ook "Celles" cf. De Flou), gebouwd op de locatie van een 18de-eeuws buitengoed; een classicistische woning van circa 1800 wordt dan in 1873 herbouwd tot het huidige, neorenaissance kasteel. Het domein bestaat op heden uit een kasteel in een omgevend park met vijver, een voormalige hoeve, koetsgebouw, kapel en serre. De benaming van het kasteel verwijst naar een wijknaam die al voorkomt in 1654. Gelegen in de ankerplaats "Kastelen Gruuthuyse-Cellen-Erkegem en Kampveld" cf. Landschapsatlas. Historiek. 18de eeuw. In de tweede helft van de 18de eeuw wordt de locatie van het huidige kasteel voor het eerst bebouwd. Op een 19de-eeuwse kaart naar de toestand van 1770 (bewaard in het Rijksarchief te Brugge) zijn vier losstaande gebouwen getekend met de vermelding "Speelgoet competerende Bernardu Godefroy" en een ten zuiden gelegen hofstede, de later zogenaamde (en sinds 2002 afgebroken) "Vloedhoeve". Het hoofdvolume van het domein heeft een onregelmatige plattegrond; de volumes van de huidige conciërgewoning en koetsgebouw zijn ook al weergegeven, weliswaar in een licht gewijzigde vorm. Zelfde weergave van het domein op de Kabinetskaart der Oostenrijkse Nederlanden, opgenomen op het initiatief van Graaf de Ferraris (1770-1778): een eerst noordoosten georiënteerde en daarna in zuidoostelijke richting afdraaiende, met bomen omzoomde dreef leidt naar een buitengoed. Ten zuiden langs de Rivierbeek wordt een hofstede weergegeven. Naar verluidt is het buitengoed op dat ogenblik in het bezit van de familie Vleys, meer bepaald van Thérèse Vleys de Westvoorde, die zou huwen met Joseph de Bie. Rond de eeuwwisseling behoort het goed toe aan hun kleinzoon Louis de Bie de Westvoorde (1796-1873). 19de eeuw. Ridder Louis de Bie de Westvoorde is burgemeester van Beernem en vanaf 1830 ook van Oostkamp. Hij trouwt in 1824 met Thérèse Le Gillon en samen gebruiken ze "De Cellen" als zomerresidentie (de wintermaanden brengen ze door in het huis "De Lombard" aan de Langestraat te Brugge). Vermoedelijk laat hij in de eerste jaren van de 19de eeuw het bestaande goed verbouwen tot de classicistische herenwoning (van negen traveeën en drie bouwlagen) zoals getekend door Van de Putte cf. de volmaakt rechthoekige plattegrond van de woning op de kadastrale kaart van 1810. Het primitief kadasterplan van circa 1835 en een 19de-eeuwse kaart uit het Rijksarchief te Brugge tonen dat ten oosten van de residentie een uitgestrekte vijver ligt en dat ook de bijgebouwen zijn verbouwd (ten opzichte van de toestand van 1810) en deels afgebroken. Het geheel is circa 1835 nog steeds eigendom van Louis de Bie, terwijl de percelen ten oosten van de Kapellestraat, ten zuiden van het kasteeldomein en ten westen van de Rivierbeek in het bezit zijn van de familie d'Hanins de Moerkerke, van het ten westen gelegen kasteeldomein "De Herten" (cf. Hertsbergsestraat nrs. 2-4). In de Atlas van Vandermaelen (1846-1854) staat het buitenverblijf vermeld als "Campagne" en de ten zuiden gelegen "Vloedhoeve" als "Ter Heede Ferme". In 1863 tekent het kadaster een verbouwing op aan het woondeel van de hoeve op het domein. Na het overlijden van Louis de Bie de Westvoorde erft één van zijn twee zonen de winterresidentie in Brugge en Louis-Charles (1826-1904), die huwde met Henriette Pecsteen (1853-1914), "De Cellen". Onmiddellijk na het overlijden in 1874 laat hij een deel van de residentie afbreken en er naar een ontwerp van de Antwerpse architect Jozef Schadde een modieus kasteel van maken. Een voormalig landgebouw, dat dwars op de hoeve staat, wordt op dat ogenblik verbouwd en uitgebreid tot koetshuis, en er wordt ook een serre gebouwd. Deze wijzigingen worden door het kadaster respectievelijk in 1873 en 1883 opgetekend. Jozef Schadde (1818-1894), typevoorbeeld van de 19de-eeuwse stijlvirtuoos, is vanaf 1869 Antwerps provinciaal architect en voert in die functie verschillende restauraties en uitbreidingswerken uit aan openbare gebouwen. Daarnaast voert hij in het hele land ook opdrachten uit o.a. verschillende kastelen, wat hem de bijnaam "architecte des châteaux" oplevert. In 1889 wordt volgens het kadaster op het domein een kapel gebouwd, de hoeve wordt aan de zuidwestelijke zijde uitgebreid en er wordt een bijgebouw achter het koetshuis opgetrokken. 20ste eeuw. Bij het overlijden van Louis-Charles de Bie de Westvoorde, die burgemeester van Oostkamp was tussen 1878 en 1904, komt het kasteel via erfenis in handen van zijn dochter Marguerite de Caters-de Bie de Westvoorde, die het in haar bezit houdt tot in 1917. Zij laat o.m. rond 1910 (registratie in het kadaster) achter het koetsgebouw een lange broeikas bouwen, die echter in 1950 terug wordt gesloopt. In 1917 verkoopt Marguerite de Bie de Westvoorde het gehele domein aan Pierre-Octave van der Plancke (1880-1957), toenmalig kasteelheer van het ten westen van de Kapellestraat gelegen kasteel "De Herten" (cf. Hertsbergsetraat nrs. 2-4). Van der Plancke blijft resideren op "De herten", terwijl "De Cellen" tot 1921 wordt bewoond door Albert Peers de Nieuwburgh in afwachting van de bouw van zijn nieuwe kasteel "De Breidels" (cf. Breidels nr. 1). Daarna wordt het eerst verhuurd aan een zekere mevrouw Carpentier (tot 1931) en daarna aan Pierre Burggraeve (tussen 1943-1953), die ondertussen het kasteel "Cruydenhove" laat bouwen (cf. nr. 146). Ondertussen is - cf. mutatieschets van 1943 - het kasteeldomein deels opgeplitst door de aanleg van de autosnelweg Brussel-Oostende (E40) en daarna deels onteigend voor de aanleg van de afrit in 1956. Zoon Philippe vander Plancke laat in 1977 de vijver heraanleggen en in 2002 de voormalige hoeve ombouwen tot een woning onder leiding van architect Filip Vlaeminck uit Oostkamp. Beschrijving. Kasteel. Vrij imposant kasteel van zeven traveeën en twee bouwlagen onder een gemansardeerd, leien schilddak, op rechthoekige plattegrond met op de noordoosthoek een quasi voorgeplaatst torenvolume. Tegenaan de zuidkant is een terras gebouwd waarin de gevelsteen is verwerkt met inscriptie "HENRIETTE LOUISE ANNE JACQUELINE / DE BIE DE WESTVOORDE / NÉE BARONNEN PECSTEEN / ME POSA LE 5 MARS 1874" en onderaan "JOS. SCHADDE ARCH.". Ter hoogte van de zuidwesthoek is een deel van de begin 19de-eeuwse classicistische herenwoning bewaard cf. twee traveeën en twee bouwlagen onder een leien schilddak. Oranje baksteenbouw verlevendigd met het gebruik van natuursteen voor de verschillende neorenaissance versieringen cf. kordons, speklagen, geprofileerde vensteromlijstingen, balustrades enz. Hoofdvolume op verhoogde begane grond. De drie centrale traveeën zijn uitgewerkt als een risaliet bekroond met een topstuk onder gebroken fronton; de begane grond, toegankelijk via enkele arduinen treden, is opengewerkt als een rondbogengaanderij. Het torenvolume telt drie geledingen; de twee onderste gaan qua ritmering en versiering met de gevel; de lagere, bovenste geleding is afgescheiden door een smal, omlopend balkon als belvédère met een ijzeren, figuratief uitgewerkte leuning. Het oorspronkelijke ronde torendak met centrale bekroning is in de jaren 1980-1990 verwijderd omwille van te intense aantasting van houtworm. De oostgevel, naast de toren, is opgevat als een gevel met bekronend, gebroken fronton met verhoogd topstuk. Op de verdieping balkonvenster met balustrade, geflankeerd door de initialen L(ouis de) B(ie) en H(enriette) P(ecsteen). Hogerop een paneel met de kasteelnaam "CHATEAU / DES / CELLES" en er boven de wapens. Binnenin is een imposante hal bewaard waarop links twee salons uitkomen. Het salon in de zuidoosthoek is in medaillons etc. voorzien van verschillende bijenmotieven, verwijzend naar de voormalige bewoners de familie de Bie de Westvoorde. Koetsgebouw. Vrijstaand, langwerpig gebouw ten westen van het kasteel. Verankerde, beige beschilderde bakstenen vleugel afgedekt door een schilddak met zwarte, Vlaamse pannen. Bepleisterde en grijs beschilderde plint. Begane grond voorzien van zeven wit beschilderde rondboogpoorten. Bovenaan vierkante vensters. Bewaard schrijnwerk o.m. kroonlijst op klossen. Achteraan uitgebouwd. Voormalige hoeve (nr. 115) sinds enkele jaren omgebouwd tot conciërgewoning. Hoeve van het langgeveltype thans bestaande uit een woongedeelte van zeven traveeën en anderhalve bouwlaag onder een vernieuwd zadeldak met dakruiter. Zwaar gerestaureerd circa 2002 o.m. achteraan. Vooraan bewaarde rechthoekige openingen onder strek. De twee uiterst rechtse traveeën vormen een opkamer met voutekelder onder. Vernieuwd schrijnwerk naar oud model; ook luiken en een onder de goot bevestigde lijst met klossen. In het verlengde liggende stallenvleugel. Houten schuur op bakstenen plint, afgedekt met een zadeldak met afwisselend zwarte en oranje Vlaamse pannen. Park. Over de eventuele vroegere tuinaanleg bij het buitengoed zijn geen gegevens bekend. Parkaanleg met langgerekte vijver en enkel eiland ontwikkeld vóór 1835 (cf. primitief kadaster). Naar het laatste kwart van de 19de eeuw, meermaals aangepaste parkstructuur eveneens met landschappelijke aanleg, in essentie circa 1876 met ten noordoosten van het kasteel de oprichting van een monumentale oranjerie onder een tentdak met telkens een spitsboogvormige serre en potschuur aan beide zijden, ijskelder ten oosten, boothuis met schermgevel in veldsteen aan de noordelijke oever van de vijver en gedeeltelijk ommuurde moestuin ten westen, later aangevuld met de kapel eveneens ten westen (circa 1888). Bij de moestuin worden vervolgens broeikassen tegen de fruitmuur toegevoegd (circa 1910), welke later weer worden verwijderd (circa 1950). Huidige parkaanleg mogelijk in het eerste kwart van de 20ste eeuw nogmaals aangepast door de Brusselse landschapsarchitect Jules Buyssens (1872-1958) cf. vooroorlogse initiatieven door verwante familieleden op het kasteel "De Herten" te Oostkamp (cf. Hertsbergsestraat nrs. 2-4) en het kasteel "Pecsteen" te Ruddervoorde (cf. Ruddervoorde, Hillestraat nr. 41). Bij de diverse aanpassingen aan de parkstructuur wordt de oorspronkelijke smalle vijverstructuur verbreed en herwerkt met een tweetal eilanden. Parkbegrenzing circa 1956 gewijzigd door de aanleg van de E40 autosnelweg. Gave parkaanleg met bewaarde kenmerken van 19de- en 20ste-eeuwse landschappelijke vormgeving met meerledige vijverpartij, twee eilanden, brede gazonpartijen, heestermassieven (Rododendron, …), parkboomgroepen en solitaire parkbomen (o.m. Plataan, Zomereik, Den, Bruine beuk, Treurbeuk), parkbosgordels, toegangsdreef met Beuk, parkconstructies (monumentale oranjerie met serre, boothuis, ijskelder, kapel), rondgaande padenstructuur en sterk gemodelleerd reliëf. Ten westen thans grotendeels verlaten moestuinruimte met gedeeltelijk bewaarde hoge fruitmuren, afgedekt door pannen. Op enkele plaatsen bewaarde doorzichten op de thans verdwenen hoektoren van het kasteel en zuidelijk gelegen valleilandschap van de Rivierbeek. Halfverharde toegangswegen in fijne blauwe porfiersteenslag, overige paden onverhard en licht verdiept in een gemodelleerd reliëf. Aansluitende loof- en gemengde bosbestanden met dreven, hoofdzakelijk met Beuk en Zomereik. De verschillende gebouwtjes in het park: Kapel, samen met het kasteel gebouwd in het laatste kwart van de 19de eeuw, en thans quasi verscholen in het groen. Oranje bakstenen kapel van twee traveeën onder een zadeldak met leien. Oostgevel: puntgevel met rondboogingang onder een arduinen rollaag. Versneden steunberen op de hoeken en tegenaan de zijgevel. De grafsteen op de vloer ("SÉPULTURE / DE LA FAMILLE / CHEVALIER DE BIE / DE WESTVOORDE") is bij de opgraving van het voormalige kerkhof (cf. Sint-Pietersplein z.nr.) rond de Sint-Pieterskerk (cf. Gemeenteplein z.nr.) overgebracht naar deze kapel. Boothuis. Langs de oever ingewerkte constructie bestaande uit een zadeldak met zwarte, Vlaamse pannen, dat zowel aan de oever- als aan de waterkant is gecamoufleerd door een muur van grof op mekaar geplaatste (naar verluidt locale) veldsteen. Oranjerie aan beide zijden geflankeerd door een halfronde, glazen serre op een bakstenen plint. Oranjerie: bakstenen gebouwtje onder een schilddak met Vlaamse pannen, geritmeerd door drie rondboogdeuren met deurvensters met kleine roedenverdelingen. AROHM, Monumenten en Landschappen, Landschapsatlas, 2001, OC GIS-Vlaanderen. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN TE BRUGGE, 207: Mutatieschetsen, Oostkamp, 1863/25, 1876/19, 1883/120, 1889/14, 1910/34, 1950/35, 1943/4, 1950/35, 1956/31, 1977/27, 2002/49. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN TE BRUGGE, 212: Kadastrale legger, Oostkamp, artikels 13 en 612. RIJKSARCHIEF BRUGGE, Verzameling Kaarten en Plannen, nr. 1618: Kadastrale kaarten van Sijsele, Oostkamp, Zedelgem en Sint-Kruis (Sectie F), 1810. RIJKSARCHIEF BRUGGE, Kaarten en plannen Mestdagh, nr. 1058A: Figuratieve kaart van een kasteel en gronden, eigendom van Jul. D'Hanins de Moerkerke-van Outryve, 19de eeuw. ARREN P., De Cellen, Oostkamp, in Van kasteel naar kasteel, deel 8, Kapellen, 1999, p. 199-203. BOULJON B., Het Oostkamp, Ruddervoorde, Hertsberge en Waardamme van toen. Een verzameling foto's van de vier Oostkampse deelgemeenten in de 19de en de eerste helft van de 20ste eeuw, Brugge, 1984, p. 52. CLAEYS G., Kroniek van Oostkamp, Brugge, 1985, p. 293. CLAEYS G., Oostkamp in oude prentkaarten, Zaltbommel, 1982, nr. 48-49. DEMULDER J., De kapellen te Oostkamp, in Heemkundige Kring Oostkamp, nr. 4, jg. 2, 2001, p. 15. VAN DE PUTTE F., Souvenirs de voyage. Etudes de paysages d'après nature, Brugge, s.d. users.skynet.be/sb176943/AndriesVandenAbeele/de_lombard.htm
Kasteel

Villa Bloemendael
Stationsstraat nr. 215. Villa "Bloemendael", volgens het kadaster te dateren rond 1941. De ongedateerde bouwaanvraag uit het gemeentearchief van Oostkamp vraagt de toelating voor het bouwen van een woonhuis met aanhorigheden in opdracht van August Standaert. De woning is van de straat afgescheiden door een kleine voortuin met een fraai, wit beschilderd betonnen hekken. Oranje baksteenbouw op een bepleisterde plint, afgedekt door een hoog schilddak met Vlaamse pannen. Tweeledige gevelopbouw: licht vooruitspringende rechterrisaliet bekroond door een puntgevel en benadrukt door een erkeruitbouw onder een balkon met wit beschilderde, arduinen balustrades. De drie linkertraveeën zijn bovenaan afgezoomd door een rondbogenfries. Rondbogige openingen. Bewaard houtwerk. Zijgevel met klimop begroeid. CLAEYS G., Oostkamp in oude prentkaarten, Zaltbommel, 1982, nr. 34. GEMEENTEARCHIEF OOSTKAMP, Bouwaanvragen: Oostkamp, s.d.
Herenwoonst

Hoeve 't Schotsgoed
Gevaartsestraat nr. 130. Fraaie 18de-eeuwse hoeve "'t Schotsgoed" of "Schoutsgoed Hofstede" met deels bewaarde omwalling. Gelegen tegen het gehucht de Gevaerts, ten westen van het Geuzegatdreveken die eertijds de hoeve verbindt met het kanaal Gent-Brugge. De hoeve is gelegen in de ankerplaats "Leiemeersen - Kanaal Brugge-Gent", cf. landschapsatlas. Een lange, met bomen omzoomde oprit vanuit de Gevaartsestraat leidt naar de hoeve. Historiek. Op de Kabinetskaart van de Oostenrijkse Nederlanden, opgenomen op initiatief van Graaf de Ferraris (1770-1778), wordt de hoeve reeds aangeduid met "Schots Goed"; omwalde hoeve gelegen langs een dreef die van het kanaal Gent-Brugge naar de Stuivenbergstraat leidt. De huidige configuratie is al duidelijk af te lezen. In het begin van de 19de eeuw is de hoeve eigendom van de Gentse rentenier Jan Baptiste van de Woestijne. Circa 1837-1838 worden enkele percelen verkocht voor de aanleg van de spoorweg Brussel-Oostende, die sindsdien ten zuidwesten van de hoeve loopt. Aangeduid op de Atlas der Buurtwegen (circa 1843) met "Schotgoed Ferme"; zelfde configuratie als op het primitief kadasterplan (circa 1835), doch al weergegeven naast de spoorweglijn Brussel-Oostende. In de tweede helft van de 19de eeuw is het geheel eigendom van de familie Borluut-Kervyn en de familie Charliers de Brisseret. Hoeve uitgebreid in de jaren 1970-1990 cf. recente landgebouwen. Beschrijving. Hoeve met losse bestanddelen rondom een onverhard erf. Vrij monumentale toegangspoort bestaande uit een grote korfboogvormige doorrit met aan weerszijden een kleinere poort; bruine baksteenbouw gecombineerd met oranje baksteen voor de strekken en een kordonlijst. Elk niveau afgedekt met een zadeldakje met Vlaamse pannen en een fraaie, rood beschilderde houten gekartelde gootlijst. Recht tegenover de poort, i.e. aan de zuidwestkant van het erf, staat het boerenhuis op een L-vormige plattegrond. Wit beschilderde, verankerde baksteenbouw op een zwart gepekte plint, afgedekt door een zadeldak met Vlaamse pannen. Dwarsvolume met opkamer. Rechthoekige vensters met vernieuwd schrijnwerk; sporen van duimen. Ten noordwesten van de woning ligt een klein stalgebouw met rood beschilderd houtwerk o.m. staldeuren. Vrij grote stal rechts van de toegangspoort; verankerde baksteenbouw onder een pannen zadeldak met overkragende dakrand. Zijgevel voorzien van twee rondboogdoorgangen met een bovenliggend laadluik. Losstaande schuur gelegen voor het woonhuis, links van de poort; verankerde bruine baksteenbouw onder een pannen zadeldak met overkragende dakrand. Voorzien van een dubbele doorrit en rood beschilderd houtwerk. In de geveltop, boven het laadluik, een kruis uit rode bakstenen. Verder gelegen, monumentale schuur met dubbele dwarse doorrit. Verankerde baksteenbouw onder een overkragende zadeldak met pannen. Gevels voorzien van luchtsleuven. AROHM, Monumenten en Landschappen, Landschapsatlas, 2001, OC GIS-Vlaanderen. KONINKLIJK INSTITUUT VOOR HET KUNSTPATRIMONIUM, Fototheek. PROVINCIALE BIBLIOTHEEK TOLHUIS BRUGGE, Fonds Hervé Stalpaert: Hofsteden. Interieur, s.l., s.d. CLAEYS G., Kroniek van Oostkamp, Brugge, 1985, p. 274. DE CRAEMER W., Hoevebenaming, in De Merel, 1979, jg. 9, nr. 1, p. 19. DE FLOU K., Woordenboek der toponymie van westelijk Vlaanderen, Vlaamsch Artesië, het land van den Hoek, de graafschappen Guines en Boulogne, en een gedeelte van het graafschap Ponthieu, Brugge, 1933, deel XIV, kolom 387.
Hoeve

19de-eeuwse hoeve
Gevaartsestraat nr. 93. Klein 19de-eeuws hoevetje bestaande uit een woning met geïntegreerd schuurtje, bakhuis en een vrijstaand nutsgebouw (stalling/berging). Het hoofdvolume is reeds afgebeeld op de Atlas der Buurtwegen (circa 1843), doch is vermoedelijk in de eerste helft van de 20ste eeuw gerestaureerd (o.m. nieuwe dakbedekking). Verankerde, wit beschilderde baksteenbouw onder een zadeldak met mechanische pannen en met een zwart gepekte plint. Rechthoekige openingen onder strek. Twee deuropeningen. Bruin beschilderd houtwerk, o.m. luiken en vensters met kleine roedenverdelingen. Later toegevoegde goot ten nadele van het licht overkragende dak. Tegenaan het huis paalt links een kleine aanbouw onder een lessenaarsdak. Schuurdeel met grote, houten poort en een nog licht overkragende bedaking. Bakhuisje met schouw. Nutsgebouwtje vermoedelijk uit de tweede helft van de 19de eeuw. Verankerde baksteenbouw onder een zadeldak met Vlaamse pannen en met een zwart gepekte plint. Twee licht getoogde deuren. Verder klein hondenhok(?).
Hoeve

Kasteel Erkegem
Hertsbergsestraat nrs. 2-4. Kasteel "Erkegem", eertijds zogenaamd kasteel "De Herten" (nr. 2), gelegen in een uitgestrekt park met vijver, en bijhorend koetsgebouw, paardenstallen en jachtopzienershuis (nr. 4). Kasteel in neo-Vlaamse renaissancestijl, gebouwd in 1907 naar de ontwerpplannen van architect Stephan Mortier. Kasteeldomein ten noorden begrensd door de autosnelweg Brussel-Oostende (E40), ten oosten afgebakend door de Hertsbergsestraat, ten zuiden door het Nieuwenhovebos en aan de westzijde door de huidige Hertendreef. De (historische) hoofdtoegang bevindt zich aan de Legendaledreef, doch die wordt vermoedelijk vandaag niet meer gebruikt cf. verwaarloosde toestand. De Legendaledreef verbindt het kasteel rechtstreeks met de Kortrijksestraat. Een tweede oprit bevindt zich langs de Hertsbergsestraat ter hoogte van de op- en afrit naar de vermelde snelweg. Het kasteeldomein is gelegen in de ankerplaats "Kastelen Gruuthuyse-Cellen-Erkegem en Kampveld" cf. Landschapsatlas. Historiek. 16de eeuw. De costuymen van het Brugse Vrije vermelden dat Erkegem in 1574 een heerlijkheid is van 737 gemeten en 11 roeden waaraan een baljuw, een burgemeester, zeven schepenen en een officier verbonden zijn. In die periode bestaat reeds een kasteel van Erkegem maar dat staat op een andere (nog niet gekende) locatie. 18de eeuw. Een kasteel met vermelding "Casteel Erkeghem" wordt op een kaart uit het Archief van de heerlijkheid Erkegem van 1759 afgebeeld, doch het betreft hier de zetel van de voormalige heerlijkheid. Idem voor het toponymische kasteel op een kaart van 1766 die is toegevoegd aan de ommeloper van Oostkamp (1661-1662). In elk geval is op de Kabinetskaart van de Oostenrijkse Nederlanden, opgenomen op initiatief van Graaf de Ferraris (1770-1778), ter hoogte van het huidige kasteel, in het toenmalige gehucht Den Daele, enkel bos zichtbaar. Dit is een restant van de langwerpige bosgordel (de 'Warande') van het oude jachtdomein van de heren van "Gruuthuse" (cf. Stationsstraat nr. 196). Het bos wordt op het einde van de 18de eeuw ten oosten afgebakend door de Nieuwenhovedreef, een dreef die vanuit het kasteel "Gruuthuse" loopt naar het gehucht Nieuwenhove, en ten westen door de toenmalige Kortrijksestraat. 19de eeuw. Het eerste buitengoed op de huidige locatie dateert volgens de literatuur van circa 1810. In de periode 1798-1810 wordt zo'n 144 hectare bos en gronden aangekocht en in 1810 laat Jacques De Rijm, gehuwd met Marie de Meulenaere, weduwe van Pierre-Jacques van der Plancke († 1798), er een neoclassicistisch kasteeltje bouwen. Een oude foto toont een bepleisterd en wit beschilderd kasteel van twee en een halve bouwlaag onder een leien schilddak, waarvan de voorgevel wordt geaccentueerd door een portiek, gedragen door vier imposante zuilen, met een driehoekig fronton. In hetzelfde jaar wordt, na de toelating van de hertog d'Ursel, de toegangsdreef naar het kasteel, de huidige Legendaledreef, aangelegd op voorwaarde dat de doorgang een breedte heeft van negen meter en er aan beide zijden van de weg eiken worden geplant. In 1816 worden het kasteel en het park verkocht. Arren beweert dat het goed wordt aangekocht door Ferdinand d'Hanins (1775-1820), die het domein door verschillende aankopen gevoelig weet uit te breiden. Circa 1850 komt het domein zo in handen van zijn zoon Aimé (zogenaamd Aquila) d'Hanins (graaf vanaf 1858) (1805-1869). O.m. het kadaster vermeldt echter dat het kasteel in 1816 wordt aangekocht door Julien d'Hanins de Moerkerke, generaal en adjudant van Zijne Majesteit de Hertog van Brabant. Deze breidt het domein aanzienlijk uit, o.m. door de aankoop van de voormalige, thans afgebroken "Vloedhoeve" (cf. Kapellestraat). In diezelfde periode wordt het park rondom het neoclassicistische kasteel aangelegd cf. primitief kadasterplan van circa 1835. Het kasteel is volgens het primitief plan en een kleurrijk, 19de-eeuws plan van een kasteel, eigendom van Julien d'Hanins (bewaard in het Rijksarchief van Brugge), gericht naar de huidige Hertendreef, ten noordoosten van het kasteel situeren zich de bijgebouwen, ten oosten een vijver en ten zuidwesten een tuin. Aanduiding van het kasteel als "campagne d'Hanins de Moerkerke" op de Atlas der Buurtwegen (circa 1843) en (onterecht) als "Château du duc d'Ursel" in de Atlas van Vandermaelen (1846-1854). Vermoedelijk in 1880 (cf. de gegevens van het kadaster, want Arren vermeldt het al in 1858!) verkoopt Aquila d'Hanins de Moerkerke het kasteeldomein aan Octave van der Plancke (1813-1881), kleinzoon van de hiervoor vermelde Pierre-Jacques van der Plancke, die echter een jaar later al overlijdt. Zijn (pas geboren) zoon Pierre-Octave van der Plancke (1880-1957) erft het kasteel. Volgens de gegevens in het kadaster vinden er in 1883 grondige wijzigingen aan het kasteel en in het park plaats. Zo wordt o.m. ook het boothuis gebouwd. 20ste eeuw. In 1907 laat Pierre-Octave van der Plancke het bestaande kasteel deels afbreken en verbouwen tot het huidige kasteel (registratie door het kadaster in 1909 en 1910). Hij doet daarvoor beroep op de provinciale architect van Oost-Vlaanderen Stephan Mortier (1857-1934), die talrijke openbare gebouwen ontwerpt in bij voorkeur de neogotiek. Daarnaast tekent hij ook voor verschillende restauraties, doch eerder in beperkte mate voor privépersonen. Mortier integreert in het ontwerp voor het nieuwe kasteel "De Herten" het bestaande empiresalon in het noordwestelijke deel van het vroegere kasteel. Ook het koetshuis en de achterliggende paardenstallen worden rond 1908-1913 gebouwd. De oranjerie met broeikassen en andere nutsgebouwen van het eerste kasteel worden afgebroken; alleen het nog bestaande, vroeg 19de-eeuwse schuurtje blijft bewaard. Het bestaande kasteelpark wordt tevens in het begin van de 20ste eeuw heraangelegd, meer bepaald naar een ontwerp van de Brusselse landschapsarchitect Jules Buyssens (1872-1958). De 19de-eeuwse gebouwen in het park zoals het boothuis, de obelisk en het prieeltje blijven hierbij behouden. Pierre-Octave van der Plancke, burgemeester van Oostkamp van 1944 tot 1947, die erg is begaan met het kasteeldomein, vergroot het domein en legt verschillende bossen aan. Zo koopt hij in 1917 ook het ten noordoosten van de straat gelegen kasteel "De Cellen" (cf. Kapellestraat nr. 113) en verhuurt het. In 1949 wordt op het domein, volledig verscholen in het groen, een klein kapelletje opgetrokken. In 1957 wordt de zoon van Pierre-Octave van der Plancke, Jean van der Plancke (1910-1996), eigenaar van het kasteel. Hij zorgt voor een grondige wijziging van de natuuromgeving en voor de verbouwing van het kasteel binnenin. In de loop van de jaren 1970 laat van der Plancke de naam van het kasteel veranderen in "Erkegem", verwijzend naar de voormalige heerlijkheid. In 1971 registreert het kadaster de bouw van de villa binnen de muren van de in onbruik geraakte moestuin. Sinds 1996 is het kasteel in twee gesplitst door middel van een verplaatsbare wand en wordt het bewoond door Jean-Pierre van der Plancke. Beschrijving. Kasteel. Het huidige kasteel "Erkegem" is ontworpen in neo-Vlaamse renaissancestijl op de plaats van het begin 19de-eeuws kasteel dat werd afgebroken circa 1906. Verankerde oranje baksteenbouw onder leien schilddak, gecombineerd met kalkzandsteen voor de versiering en arduin voor de plint. Het is gebouwd op een rechthoekig grondplan met vooraan een uitspringende open loggia als ingangspartij. Op de noordoosthoek is het grondplan uitgebreid met een quasi voorgeplaatste toren en in de achtergevel is een tweede torenvolume ingewerkt. Tegen de zuidgevel is een erkeruitbouw met deels omringend terras aangebouwd. De gevels zijn verlevendigd door 'witte' hoekkettingen, als banden doorgetrokken lateien, onder- en tussendorpels, geblokte ontlastingsbogen en deuromlijstingen. De centrale traveeën van de voorgevel zijn opgevat als een licht risaliet, geaccentueerd door een trapgevel met een overhoeks topstuk; cartouches op de trapgevel met opschrift "ANNO 1907" en "KASTEEL DE HERTEN". De loggia op de begane grond wordt bekroond met een balkon met balustrades waaraan de wapens van de familie van der Plancke met opschrift "IN FIDELITATE ROBUR". Dak met verschillende dakvensters met of zonder traptoppen. Achtergevel met achthoekige toren onder peerspits en een achthoekige hoektoren met een eenvoudige torenspits. Interieur. De voormalige inkomhal werd opgedeeld met een verplaatsbare wand. Links komt op de hal een neoclassicistisch salon uit, restant van het vroeg 19de-eeuwse kasteel. Het is gedecoreerd met stucwerkplafonds met recht uitgesneden hoeken met rozetten en een marmeren schouw. Het koetshuis en de achterliggende jachtopzienerswoning sluiten stilistisch volledig aan bij het kasteel. Het koetshuis, op de grote trapgevel links gedateerd in "1908", wordt gedomineerd door de grote achthoekige toren met smeedijzeren bekroning aan de westzijde en de drie koetspoorten in de voorgevel. Park. Groot park aangelegd in het midden van de 19de eeuw (ontwerper onbekend), uitgebreid en gewijzigd in de 20ste eeuw naar ontwerp van Jules Buyssens (aanlegplan bewaard in het kasteel). Het park zelf verandert echter niet ingrijpend, met uitzondering van de nieuwe inplanting van de moestuin en de aanpassing van de vijverpartij; het wordt vereenvoudigd o.m. qua padenstructuur. Gaaf bewaard park met vormgeving van landschappelijke stijl, zoals open graslanden, parkbosranden met bochtige afwerking, een grillig uitgewerkte waterpartij rond een eiland, terreinmodelleringen, bomengroepen en solitaire bomen in open graslanden, struikmassieven; verspreid in het park bevinden zich diverse parkornamenten (obelisk, beelden/sculptuur, kapelletje, …), tuinpaviljoen, boothuis, brugjes. Diverse merkwaardige bomen aanwezig met dendrologische waarde vanwege de omvang, ouderdom, soort of variëteit. Vanaf de historische ingang aan de Legedaledreef leidt de toegangsweg, afgeboord met hortensia’s, naar het kasteel; vóór het kasteel ligt een open grasveld, afgezoomd door een parkbosgordel, en verspreid liggen talrijke bomengroepen (eik, tamme kastanje, rode beuken, … met in onderbegroeiing vaak rododendron) en solitaire parkbomen (Linde, esdoorn, zomereiken, valse christusdoorn, treurbeuk, …) in open grasveld. In zuidelijke richting, lange vista over open grasveld naar een bomengroep (platanen); rondgaand pad achteraan op een verhoging maar onzichtbaar vanaf het kasteel door de begeleidende rododendronhaag. Ten oosten van het kasteel ligt een rijkelijk uitgewerkt park rond een waterpartij en een eiland, vista vanaf het kasteel over een deel van de waterpartij. Aan de oever liggen een ijskelder (heuvel begroeid met tamme kastanjes), een boothuis, solitaire en merkwaardige parkbomen (rode beuk, beuk, tulpenboom, Linde, moerascipres, …); op de top van het eiland is een obelisk aanwezig en een tuinpaviljoen; op de flanken enkele bosquets, grasland en bomengroepen. Ten noorden van kasteel en de bijgebouwen is een moestuinmuur bewaard, een toegangshekken, een aangebouwde serre en een klein nutsgebouwtje. Thans ligt een villa in het midden van de voormalige moestuin en/of boomgaard. De 19de-eeuwse gebouwtjes in het park die behoorden tot het park van het eerste, neoclassicistische kasteel van 1810, werden geïntegreerd in het nieuw, begin 20ste-eeuws park. Het prieeltje, gelegen op een heuvel, is een ronde, grijs beschilderde, bakstenen constructie die aan de ene zijde wordt geritmeerd door rondboogvensters met een waaiervormige bovenlicht en aan de andere kant door slanke, oranje geschilderde zuiltjes die als het ware de houten kroonlijst op klossen schragen. Eén van de rondboogvensters is in trompe-l'oeil geschilderd. Nog op de heuvel staat een obelisk. In het zuiden van het park bevindt zich een beeldhouwwerk met een mythologische voorstelling (mogelijk 'De ontvoering van Sibylle door Saturnus' of 'De ontvoering van Orithyia door Boreas'). Verder vindt men in het park nog een bakstenen brug en twee bakstenen pijlers bij het begin van een dreef terug. Het monumentale, houten boothuis van 1883 ligt op de oostoever van de vijver. Houten constructie van twee bouwlagen onder een sterk overkragend zadeldak met rode mechanische pannen, dat wordt onderstut door rechtstanden die steunen op de balkonleuning ter hoogte van de tweede bouwlaag. Rondboogvormige toegang voor de boten. Schuurtje van 1810, gelegen aan de oostkant van het park. Wit beschilderde, verankerde baksteenbouw met een zwarte plint, afgedekt door een licht overkragend zadeldak met Vlaamse pannen. Twee segmentbogige deuropeningen. Naastgelegen bewaarkelder bestaande uit een bakstenen muur met rood beschilderde segmentboogdeur. Binnenin wit beschilderd tongewelf; de ruimte is onderverdeeld met een bakstenen muur. Verscholen tussen het groen ten noordwesten van het kasteel, bevindt zich een kleine kapel ter ere van Onze-Lieve-Vrouw opgericht als dank voor de bescherming tijdens de Tweede Wereldoorlog. Oranje bakstenen pijlerkapel gedateerd door jaarankers "1949". Rondboognisje met klein, stenen Mariabeeldje. Zadeldakje met groen beschilderde lijst. AROHM, Monumenten en Landschappen, Landschapsatlas, 2001, OC GIS-Vlaanderen. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN TE BRUGGE, 207: Mutatieschetsen, Oostkamp, 1858/57, 1883/122, 1909/13, 1910/35, 1913/13, 1928/72, 1971/57. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN TE BRUGGE, 212: Kadastrale legger, artikels 612, 782 en 3149. RIJKSARCHIEF BRUGGE, Kaarten en plannen Mestdagh, nr. 1058A: Figuratieve kaart van een kasteel en gronden, eigendom van Jul. D'Hanins de Moerkerke-van Outryve, 19de eeuw. RIJKSARCHIEF BRUGGE, Kaarten en plannen Mestdagh, nr. 1058B: Figuratieve kaart van een kasteel en gronden, eigendom van Jul. D'Hanins de Moerkerke-van Outryve, 1843. RIJKSARCHIEF BRUGGE, Kaarten en plannen Mestdagh, nr. 1062: Figuratieve kaart van een hofstede "Erckeghem" genaamd onder de heerlijkheid Erkegem, eigendom van J.-Ch. De Carnin, Ch. Van Caloen, 1821. RIJKSARCHIEF BRUGGE, Kaarten en plannen Mestdagh, nr. 1064A: Figuratieve kaart van een hofstede en gronden onder de heerlijkheden Erkegem en Oostkamp, eigendom van de weduwe van J. de Meulenaere geboren Marie van Severen, 19de eeuw. RIJKSARCHIEF BRUGGE, Landmetersarchief Peper, nr. 386: Oostkamp, ommeloper in Oostkamp van de heerlijkheden, naar Jacques Lobberecht, 1661-1662. RIJKSARCHIEF BRUGGE, Archief van de heerlijkheden, parochies en schepenbanken van Oostkamp: Archief van de heerlijkheid Erkegem, ommelopers nr. 18, 1759. ARCHIEF FAMILIE VAN DER PLANCKE OOSTKAMP: Plan Monsieur Van der Plancke: Château des Cerfs à Oostcamp, Projet de transformation au Parc, s.d. (J. Buyssens). GEMEENTELIJKE BIBLIOTHEEK OOSTKAMP: Documentatiemap onder "Oostkamp Patrimonium", Historiek van het kasteelpark Erkegem te Oostkamp. ARREN P., Erkegem, Oostkamp, in Van kasteel naar kasteel, deel 9, Kapellen, 1999, p. 204-208. BEERNAERT B., CARDINAEL P., Een tuin is meer dan er staat, Open Monumentendagen, Sint-Amandsberg, 2002, p. 43. BOULJON B., Het Oostkamp, Ruddervoorde, Hertsberge en Waardamme van toen. Een verzameling foto's van de vier Oostkampse deelgemeenten in de 19de en de eerste helft van de 20ste eeuw, Brugge, 1984, p. 51, 65. BOULJON B., Oostkamp, Ruddervoorde, Hertsberge en Waardamme in oude prentkaarten, Zaltbommel, 1981, nr. 54, 85. CLAEYS G., De kastelen van Oostkamp, Kasteel Erkegem, in Kultuurleven te Oostkamp, jg. 6, nr. 1, 1976, s.p. CLAEYS G., De kastelen van Oostkamp, overgenomen uit De Merel - Cultuurleven 1971-1980, s.l., s.d., p. 15-18. CLAEYS G., Kroniek van Oostkamp, Brugge, 1985, p. 367. CLAEYS G., Oostkamp in oude prentkaarten, Zaltbommel, 1982, nr. 53-54. DEMULDER J., De kapellen te Oostkamp, in Heemkundige Kring Oostkamp, nr. 4, jg. 2, 2001, p. 14-15. VERPOEST L., Mortier Stephan, in Repertorium van de architectuur in België van 1830 tot heden, 2003, p. 428.
Kasteel

Station Oostkamp
* Everaertstraat nr. 3. Station van de N.M.B.S., gelegen langs de tussen 1834 en 1838 opgerichte spoorlijn Gent-Oostende. Gebouwd in 1889 naar een ontwerp van Henri Fouquet van 1887, architect van o.m. de stations te Leuven, Oudenaarde, Harelbeke en Nieuwpoort-Bad. Het neoclassicistisch station met inbegrip van de luifel, het dienstgebouwtje en het wacht- of schuilhokje zijn beschermd als monument bij M.B. van 3/01/1997. Historiek. De spoorlijn Gent-Brugge wordt in 1838 geopend. In 1849 krijgt Oostkamp een stopplaats, z.g. "barrière 54", elf jaar na de openstelling van de spoorlijn. Vrij snel daarna wordt een petitie gericht aan de koning, opdat de halte van de treinen tussen Brugge en Gent zou veranderen in een werkelijk station voor reizigers en reisgoederen. In 1865 verleent het Ministerie van Openbare Werken na jarenlang aandringen van het gemeentebestuur de toestemming om voortaan de treinen (behalve expresstreinen) te laten stoppen in Oostkamp; voor het eerst wordt er een echt stationsgebouwtje gebouwd, recht tegenover de halte van 1859. Deze eerste overdekte halte bevindt zich volgens de gegevens van het kadaster op de kruising van het spoorwegtracé en de huidige Patersonstraat. Het nieuwe treinstation wordt nog in 1865 ingewijd. Aangezien het stationsgebouwtje al snel te klein wordt, wordt het in 1877 uitgebreid; tegelijkertijd wordt de oude halte verbouwd tot woning voor de stationschef. Het huidige, neoclassicistische station is gebouwd in 1889. Volgens De Bot kan het ontwerp van het station van Oostkamp met zekerheid worden toegeschreven aan Henri Fouquet, die op 16-jarige leeftijd in 1841 in dienst komt van de Staatsspoorwegen en er in 1880 wordt gepromoveerd als "architecte principal à titre personnel". Het station wordt gebouwd volgens het concept van de lage stationsgebouwen dat vooral in de provincie Henegouwen (o.m. te Bois-du-Duc en Bonne-Espérance) wordt gebruikt. Op het ontwerpplan van het stationsgebouw staan ook al de "Cour des Marchandises" en een laad- en loshelling getekend, doch naar verluidt zijn die pas later uitgevoerd. In 1907 koopt de staat 360 m2 grond van het Armbestuur van Oostkamp om het station van Oostkamp te kunnen uitbreiden. Het stationsgebouwtje van 1865 en het wachthuisje van 1859 zijn afgebroken in 1953. Het stationsgebouw bevat gietijzeren en gesmede onderdelen, waaronder een luifel en een trapleuning uit 1955-1956. Omdat men de uitbreiding van de spoorlijn Oostende en Brussel met een derde en vierde spoor plant, zijn er plannen om in het begin van de 21ste eeuw het beschermde station af te breken en elders herop te bouwen. In afwachting werd het stationsgebouw in 2006 herschilderd. Beschrijving. Neoclassicistisch stationsgebouw, bepleisterde en wit beschilderde baksteenbouw onder een zadeldak. De straatgevel wordt gekenmerkt door een middenrisaliet gemarkeerd door geblokte pilasters; identieke pilasters op de hoeken van het gebouw. Openingen met getoogde omlijstingen onder geprofileerde waterlijsten. In oorsprong waren er aan de straatzijde twee toegangen, waarvan de linkerdeur voor de 1ste en 2de klasse die leidde naar de "vestibule", het "bureau des recettes" en de bagageruimte. De rechterdeur gaf toegang tot de grotere "Salle d'attente de voyageurs 3ième classe". De perronzijde is voorzien van allemaal deuren. Zijgevels met gekoppelde vensters, gescheiden door een arduinen stijl; in het topstuk, spoorwiel als symbool van de staatsspoorweg. Ten zuidoosten van het stationsgebouw gelegen dienstgebouwtje op een vierkante plattegrond in een vereenvoudigde stijl. Op het tweede spoor staat een uitzonderlijk wacht- of schuilhokje. Bakstenen constructie met voorgevel gekenmerkt door een bakstenen sokkel en open middenportaal tussen gietijzeren gecanneleerde zuilen van de Ionische orde. Twee wachtkamers aan weerszijden van het portaal en grote ramen met mooi uitgewerkte smeedijzeren traceringen. Platte bedaking. ARCHIEF R-O WEST-VLAANDEREN – ONROEREND ERFGOED, Archiefnr. DW002010 en Levend Archief. BOULJON B., Het Oostkamp, Ruddervoorde, Hertsberge en Waardamme van toen. Een verzameling foto's van de vier Oostkampse deelgemeenten in de 19de en de eerste helft van de 20ste eeuw, Brugge, 1984, p. 18-19. CLAEYS G., Kroniek van Oostkamp, Brugge, 1985, p. 271-272, 282, 286, 367. CLAEYS G., Oostkamp in oude prentkaarten, Zaltbommel, 1982, nr. 35. DE BOT H., Stationsarchitectuur in België, Deel I, 1835-1914, Turnhout, 2002, p. 42-44. SOUILLAERT C., Het station van Oostkamp: een situering van de architectuur, in Heemkundige Kring Oostkamp, nr. 6, jg. 3, 2002, p. 2-19. SOUILLAERT C., Het station van Oostkamp: een situering in de geschiedenis van het spoor, in Heemkundige Kring Oostkamp, nr. 5, jg. 3, 2002, p. 2-22. VANDE GINSTE S., Archiefbeelden Oostkamp, Gloucestershire, 2005, p. 103.
Treinstation

Academie@home - Atelier tekenkunst Oostkamp
Atelier tekenkunst Oostkamp
Portret van Guido Gezelle
Het vertrekpunt van dit werk is de verzameling van aaneengeplakte strofen uit het Guido Gezellearchief in combinatie met de kenmerkende arceringen in Gezelles notities. Het werk is een aaneengeplakte verzameling van aantekeningen, krabbels, woorden... In deze tekeningen zitten dan arceringen verwerkt die samen een beeltenis van Guido Gezelle zijn portret vormen.
(Dit is een reproductie op schaal, het origineel is 160 x 120 cm)
Leerkracht: Matthias Knockaert
Leerlingen: Els Callens, Heleen Couckuyt, Elke Linskens, Nica Prosec, Els Robaey, Luc Van Kerschaver, Luc Van Quickenborne, Wim Vanthournout, Emma Willems, Lisa Willems
Auteur: Matthias Knockaert
Kunstplaats

Kasteel de Cellen
Kasteel de Cellen is een kasteel tussen de kernen van Oostkamp en Erkegem, gelegen aan Kapellestraat 113.
Op deze plaats werd pas in de 2e helft van de 18e eeuw en in 1770 werd het als speelgoet op de kaart gezet. Naast enkele losstaande gebouwen was er ook een hoeve. In de 1e helft van de 19e eeuw was het in handen van het echtpaar Louis de Bie de Westvoorde en Thérèse le Gillon. Het buitenverblijf werd tot een neoclassicistisch herenhuis verbouwd. Louis overleed in 1874 en het domein kwam aan hun zoon Louis-Charles, die het gedeeltelijk liet afbreken en er een kasteel van liet maken dat voldeed aan de eisen van die tijd, naar ontwerp van Jozef Schadde. In 1889 werd onder meer nog een kapel gebouwd.
Auteur: Wikipedia

Station Oostkamp
Station Oostkamp is een spoorwegstation langs spoorlijn 50A (Brussel - Oostende) in de gemeente Oostkamp. Er zijn geen loketten ter beschikking.
Oostkamp heeft sinds 1849 een stopplaats. Het huidige, neoclassicistische station is gebouwd in 1889. Het ontwerp is van architect Henri Fouquet die ondermeer ook de stations van Leuven, Harelbeke en Oudenaarde heeft ontworpen.
In oorsprong waren er aan de straatzijde twee toegangen, waarvan de linkerdeur voor de 1ste en 2de klasse die leidde naar de "vestibule", het "bureau des recettes" en de bagageruimte. De rechterdeur gaf toegang tot de grotere "Salle d'attente de voyageurs 3ième classe". De perronzijde is voorzien van allemaal deuren.
Het wacht- of schuilhokje is een bakstenen constructie met voorgevel gekenmerkt door een bakstenen sokkel en open middenportaal tussen gietijzeren gecanneleerde zuilen van de Ionische orde. Verder zijn er twee wachtkamers aan weerszijden van het portaal en grote ramen met mooi uitgewerkte smeedijzeren traceringen. Het huisje heeft een platte bedaking.
Het stationsgebouw en wachthuisje zijn sinds januari 1997 beschermd. De bescherming van het stationsgebouw als monument werd tijdelijk opgeheven om het stationsgebouw integraal te kunnen verplaatsen.
In 1865 werd een stationsgebouwtje opgetrokken dat door het snel groeiende reizigersverkeer al na enkele jaren te krap werd. Bijgevolg werd het in 1877 vergroot[2], maar in 1889[3] richtte men een totaal nieuw neoclassicistisch laag gebouw op - zoals het nu bekend is - naar een ontwerp van Henri Fouquet. Opvallend aan Fouquets constructie zijn de metalen sierelementen en de drie ingangen naar de wachtzalen voor de verschillende klassen. In het interieur is dit standenverschil nog steeds zichtbaar.
In 1997 werd het station, samen met de opvallende luifel en het wachthuisje, beschermd als monument. In 2006 werd het na een jarenlange verloedering, grondig gerenoveerd. Aanvankelijk zou het bouwwerk in 2012 in zijn geheel verplaatst worden, bij de verdubbeling van de spoorlijn tussen Gent en Brugge. De plannen rond de spoorverdubbeling en daarmee die rond de verplaatsing werden echter uitgesteld tot de periode 2018- 2021. Het gebouw werd in 2018 afgebroken en zorgvuldig opnieuw opgebouwd aan de andere kant van het station waar het dienst zal doen als bibliotheek. Het station werd integraal toegankelijk gemaakt en het aantal sporen werd uitgebreid van 2 naar 4. Er kwam ook een nieuwe onderdoorgang met trappen en hellingen. Er is ook een nieuwe fietsenparking en stationsparking aangelegd. De werken kaderden in het uitbreiden van het aantal sporen tussen Gent en Brugge om meer treinen toe te laten.[4]
Auteur: Willem Vandenameele
Treinstation

Wijngaard De Herten
De Oostkampse tuinbouwer Marino Moenaert gelooft rotsvast in wijnbouw voor de Brugse regio. Als een ware wijnpionier beheert hij momenteel druivenplantages in Oostkamp en Koekelare. In het voorjaar van 2014 kwamen er aan De Herten 1.300 druivenplanten.
“In ver verlogen tijden werd in de Brugse regio ook wijn verbouwd. Ik wil deze traditie nieuw leven inblazen. Enkele toprestaurants toonden al interesse in mijn wijnen, die ik vanaf 2017 op de markt wil brengen.”
Bij Syntra West in Ieper hebben de allereerste cursisten Wijnbouwer-Wijnmaker hun getuigschrift ontvangen. Een van die cursisten is tuinbouwer Marino Moenaert uit Oostkamp. Naast zijn tuinbouwactiviteiten timmert hij al enkele jaren aan de weg als wijnbouwer en over enkele jaren wil hij met zijn eigen wijnen op de markt komen. "Dit getuigschrift is geen wettelijke verplichting, maar oogt wel professioneler als je je wijn wil commercialiseren", zegt Moenaert. Hij doet zijn verhaal vandaag in De Krant van West-Vlaanderen.
Geïnspireerd door zijn grootvader, die in zijn serre druiven kweekte, plantte Marino in juni 2010 zijn eerste, bescheiden wijngaard aan naast zijn woning. Sindsdien ging het snel. "Op vraag van projectontwikkelaar Luc Beke plantte ik in 2012 nog 235 wijnstokken bij op zijn domein aan kasteel De Cellen en in 2013 nog eens 1.050 exemplaren aan zijn kasteel De Herten", zegt Marino. "Beide kastelen bevinden zich aan het op- en afrittencomplex van de E40 in Oostkamp. De bodem bevat er ijzerzandsteen wat uitstekend is voor de druivenplanten. In het voorjaar van 2014 kwamen er aan De Herten nog 1.300 druivenplanten bij en in diezelfde periode plantte ik ook 2.100 exemplaren op de Ruidenberg in Koekelare. Op deze locaties kweek ik onder andere schimmeltolerante wijnrassen, nieuwe rassen zoals Johanniter en Rondo, bij het publiek nog weinig bekend. Voor mijn droge witte wijn koos ik voorts voor Pinot Gris en Auxerrois. Voor mijn fruitige rode wijn viel de keuze op de Rondo-druif, van oorsprong een Tsjechisch ras. In het eindproduct moet de druivensoort goed te herkennen zijn. Die puurheid is voor mij essentieel. In totaal beheer ik nu 4.850 wijnstokken en daar wil ik het bij houden. Wijnbouw is bijzonder arbeidsintensief en ik wil dit zeker alleen kunnen bolwerken, uiteraard met de hulp van mijn vrouw. Voorts laat ik mij ook bijstaan door oenoloog (wijnbouwdeskundige, red.) Hans Van Nyen."
Wijnbouwer Marino Moenaert gelooft rotsvast in kwaliteitsvolle wijnbouw in de Brugse regio. "In vervlogen tijden werd hier trouwens ook wijn geproduceerd. Maar door diverse factoren is die traditie verdwenen. Het is mijn bedoeling om als pionier deze traditie nieuw leven in te blazen. De streek leent zich uitstekend voor bepaalde druivenrassen, mits een goede oriëntatie en bodemsamenstelling. We profiteren hier ook van de zee, die een matigende invloed heeft tijdens de winter. Onze tamme woestijnbuizerd Navarra houdt de vogels op afstand. Op termijn zal de roofvogel pendelen tussen mijn wijngaarden om vogels op afstand te houden".
Over een tweetal jaar wil Marino Moenaert met zijn wijn op de markt komen. "Mijn druivenplanten zijn momenteel nog te jong, maar tegen 2017 wil ik mijn tuinbouwactiviteiten afbouwen ten voordele van de kleinschalige, commerciële wijnproductie onder het label Houtlandse Wijnbouw. Enkele sommeliers, zoals die van De Karmeliet en L'Assiette Blanche in Brugge, hebben al interesse getoond. In mijn kelder ligt momenteel 200 liter wijn te rusten. Het is de bedoeling dat elke plant op termijn één fles wijn van 75 centiliter oplevert. Maar kwaliteitswijn maken vraagt nu eenmaal heel wat tijd en geduld. Het valt niet te vergelijken met bierbrouwen, waar alles veel sneller gecommercialiseerd kan worden", besluit Marino.
Auteur: Willem Vandenameele
Wijngaard

Volkstuintjes Nieuwenhove
In het kader van het Legendaleproject, hebben de Vlaamse Landmaatschappij en gemeente Oostkamp naast een speelzone en een hondenlosloopweide ook werk gemaakt van de aanleg van een volkstuinpark. In deze nieuwe zone is plaats voor een 40-tal tuintjes die door inwoners van Oostkamp gehuurd kunnen worden. Het beheer van de volkstuintjes gebeurt door Tuinhier Groot-Oostkamp.
In het najaar van 2018 heeft gemeente Oostkamp bij de Vlaamse Overheid een aanvraag ingediend voor subsidies voor een volkstuinproject. Gemeente Oostkamp ontvangt het maximumbedrag van 15.000 euro voor de inrichting van deze zone.
De vzw Tuinhier wordt aan de Gemeenteraad voorgesteld als partij om de praktische organisatie van de volkstuintjes op zich te nemen. Zij organiseren de verhuur en zien toe op de naleving van de afspraken. Ze helpen ook zorgen voor een goede afstemming met de buurtbewoners en voor een positieve uitstraling naar de inwoners van Oostkamp. De paden en omgeving rond de volkstuintjes worden door de gemeentelijke groendienst onderhouden.
De tuintjes zullen een oppervlakte hebben tussen de 50 en 110 m² en afhankelijk van die grootte tussen 40 en 50 euro per jaar kosten aan huurgeld. Om een volkstuintje te kunnen huren, moet je inwoner zijn van gemeente Oostkamp. Op een aantal percelen wordt een demotuin ingericht, waar lokale verenigingen demonstraties kunnen geven of voorbeeldaanplantingen kunnen voorstellen.
Er zal voor de gebruikers een gemeenschappelijke opbergruimte voor materiaal beschikbaar zijn. Daarnaast zijn er ook 4 waterputten met handpomp voorzien waar gebruikers water kunnen halen voor hun perceel. Tuinhier vzw plant ook om gemeenschappelijke composteerplaats in te richten op het terrein.
Wie zo’n volkstuintje huurt, mag daarop groenten, kruiden of klein fruit kweken. Bij het kweekproces wordt er gestreefd naar duurzaam beheer en mag men geen chemische onkruidverdelgers of bestrijdingsmiddelen gebruiken. Er zijn reeds een aantal kandidaat-huurders gekend die door Tuinhier gecontacteerd zullen worden i.v.m. de huurovereenkomst. Een overeenkomst wordt opgesteld per jaar, maar wordt stilzwijgend verlengd. Inwoners van Oostkamp die interesse hebben, kunnen hun aanvraag doen via het e-loket op de website oostkamp.be
Jan de Keyser, burgemeester: “Volkstuintjes vormen een oplossing voor inwoners die thuis niet over een tuin beschikken. Men kan op die manier toch genieten van zelfgekweekte groenten of fruit. Maar ook het aspect van sociaal contact mag bij een dergelijk project niet over het hoofd gezien worden. De eigenaars ontmoeten elkaar en worden als het ware buren. Op die manier versterkt het project ook de sociale cohesie binnen de gemeente. Daarnaast is er ook een educatief en duurzaam luik aan dit project aangezien verenigingen van de demotuintjes gebruik kunnen maken om technieken aan te leren aan andere tuinliefhebbers of aan scholen. Het project vormt dus op meerdere vlakken een meerwaarde voor Oostkamp. We zijn tevreden dat Tuinhier vzw mee de schouders wil zetten onder dit mooi project. Zij hebben niet alleen kennis en expertise, maar vooral passie voor de tuin.”
Auteur: Willem Vandenameele
Tuin

Oostkampus - Oostkamp
Oostcampus centraliseert alle gemeentelijke diensten van de gemeente Oostkamp onder één dak. Deze voormalige Coca-cola-site werd omgebouwd naar een multifunctionele adminisgtratieve ruimte.
Het eigenaardige aan het uitzicht zijn de betonnen pilaren die in de vorm van boomstammen werden verwerkt. De gevel, 7 meter hoog en 80 meter lang, werd bekleed met bedrukt PVC-doek met de afbeelding van takken en bladeren van bomen. Samen met de boomstammen geeft dit de indruk een bos te zijn. Het project werd gerealiseerd door Visix uit Roeselare.
Het gebouw werd in de VTM-reeks 'amateurs' gebruikt als ziekenhuis.
Gebouw

Gedenkzuil tweede wereldoorlog - Oostkamp
Deze gedenkzuil bevindt zich op een pleintje in de kapellestraat in Oostkamp.
In tegenstelling tot andere gemeenten heeft Oostkamp een gedenkzuil voor de eerste wereldoorlog naast de Sint-Pieterskerk en een andere gedenkzuil voor de tweede wereldoorlog in de Kapellestraat.
Ook in Oostkamp wordt 8 mei, het einde van de tweede wereldoorlog, elk jaar herdacht met een stoet naar de gedenkzuil 1940-1945 in de Kapellestraat. Aan de zuil wordt telkens hulde gebracht aan de Oostkampse slachtoffers en de bevrijders die hier gesneuveld zijn.
Herdenkingsplaats

Het Raetshuijs - Oostkamp
Dit hotel/restaurant bevindt zich tegenover de kerk in Oostkamp.
Tot aan het eind van de 19de eeuw was in dit gebouw het Oostkampse gemeentehuis gevestigd. Dat heette toen het stadhuijs.
Het Raetshuijs is een gezellige bistro en charmant hotel met een familiaal karakter. Het hotel beschikt over 13 standaard kamers en 1 familiekamer verdeeld over twee verdiepingen. Het pand kent een zeer rijke geschiedenis. De eerste verwijzingen dateren al van 1849.
Het Raetshuijs biedt een klassieke keuken met moderne toets.
Er wordt gewerkt met verse producten en daardoor is de kaart beperkt. Deze volgt ook de seizoenen en verandert ongeveer drie- tot viermaandelijks.
U kan er terecht voor een kleine honger, alsook om iets uitgebreider te komen tafelen. Het aanbod tapas is dan weer ideaal voor wanneer u enkel iets wil komen drinken en daarbij iets klein wil sneukelen.
Deze zaak serveert de Merula-wijnen, afkomstig uit Oostkamp.
Restaurant

Vrijheidsboom Oostkamp
Sinds 1919 stond op het Gemeenteplein een monumentale zilverlinde. Het was een blikvanger en het middelpunt van activiteiten in het centrum van Oostkamp. Tijdens de vrijheidsfeesten op 9 oktober 1919 werd deze boom als vrijheidsboom aangeplant om de slachtoffers van WO I te herdenken. In 2012 moest deze boom helaas geveld worden. De boom had het al jaren moeilijk om te groeien door gebrek aan ondergrondse ruimte en door ziekte.
Een zilverlinde (Tilia Tomentosa) is een boom met een typische symbolische waarde als herdenkingsboom. Uit respect voor de symbolische waarde van de boom, wilde het bestuur een identieke soort boom planten. In november is dan ook een nieuwe zilverlinde aangeplant. Hierbij is meteen gezorgd dat de nieuwe boom meer kansen heeft om oud te worden.
Rond de nieuwe vrijheidsboom is een verhoogd pleintje aangelegd. Op die manier kan de grond rond de boom niet gebruikt worden als parkeerplaats. Dit zou opnieuw problemen veroorzaken voor de boom. De ondergrond werd ingericht met bomengranulaat en een krattensysteem zodat het wortelgestel van de nieuwe boom optimaal kan groeien.
Rond de boom werden zitbanken geplaatst. Zo kan de boom opnieuw uitgroeien tot een rust- en ontmoetingsplaats voor de inwoners in het centrum.
Boom

Standbeeld Sint-Pieter Oostkamp
Dit standbeeld van Sint-Pieter staat voor de Sint-Pieter-in-de-banden kerk in Oostkamp.
Petrus was volgens het Nieuwe Testament een van de twaalf apostelen van Jezus en leiders in het vroege christendom. Oorspronkelijk heette hij Simon of Simeon. Jezus noemde hem in het Aramees Kefas, wat "rots" betekent en in het Grieks werd vertaald als Petros. Om die reden wordt hij ook wel als Simon Petrus aangeduid of (één keer) als Simeon Petrus. Het is niet onwaarschijnlijk dat Petrus deze bijnaam kreeg om hem te onderscheiden van de andere apostel die ook Simon heette.
Het Nieuwe Testament telt twee brieven die worden toegeschreven aan Petrus, zie Eerste brief van Petrus en Tweede brief van Petrus.
In de Rooms-Katholieke Kerk wordt Petrus als de eerste paus beschouwd en wordt hij ook wel aangeduid als Sint-Pieter. Het ambt van paus wordt daarom ook wel "Petrusambt" genoemd. In het oosters christendom wordt Petrus als de eerste patriarch beschouwd.
In kunst en iconografie is Petrus vrijwel altijd te herkennen aan de sleutels van de hemel, die het Petrusambt symboliseren. Andere attributen zijn een omgekeerd kruis, visnet en een haan.
Standbeeld

Kerk Sint-Pieters-in-de-banden Oostkamp
De Sint-Pieterskerk in het centrum van Oostkamp bevat een beschermde Romaanse achthoekige vieringtoren uit het einde van de 12de eeuw. Omstreeks 1900 werd deze hallenkerk gerestaureerd en uitbebreid in neogotische stijl.
Het Van Eynde-orgel van 1717 is beschermd erfgoed. Eind de jaren 1970 blijkt het orgel in slechte staat te verkeren. Er werd een nieuw, moderner orgel geïnstalleerd. De firma Verschueren heeft het orgel gerestaureerd.
Tegen de noordelijke zijmuur is er een gedenkplaat voor de militaire en burgerlijke slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog.
Buiten, aan de noordzijde van de kerk is een Lapidarium aangelegd. Midden de jaren 1970 werd het kerkhof rond de kerk verhuisd wegens plaatsgebrek. O.a. de heemkundige kring heeft mee geholpen aan het Lapidarium (1987).
Kerk

startpost
start en rustpost met alle faciliteiten
Route start

rustpost
Bevoorradingsplaats

houtlandtrail 15km 2026 n
Van Siemenslaan, 8020 Oostkamp, België
Naar Siemenslaan 1, 8020 Oostkamp, België
Routering Manueel, Kortste - OSM