Kasteel Gruuthuse
Het kasteel Gruuthuse werd al in de Middeleeuwen vermeld en heeft een bewogen verleden achter de rug. Het kasteel draagt de naam van zijn meest vermaarde bewoner. In de 15de eeuw was dit domein het buitengoed van Lodewijk van Gruuthuse, raadgever en diplomaat van de hertogen van Bourgondië. De gerestaureerde inrijpoort is een overblijfsel van deze vesting en goed zichtbaar vanaf de Stationsstraat. Sinds de 17de eeuw is Gruuthuse onafscheidelijk verbonden met familie d’Ursel. Het huidige gebouw in neo-Vlaamse stijl dateert uit 1890 en is een ontwerp van bouwmeester René Buyck, die ook de plannen van het Oostkampse gemeentehuis tekende. Het was Graaf Charles d’Ursel die het huidige kasteel liet bouwen en het park liet heraanleggen, volgens de plannen van tuinarchitect Duchesne. Het kasteelpark is enkel voor groepen toegankelijk! Reserveren is verplicht.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Meer informatie
Kasteel

Sint-Pieterskerk
De Sint-Pieterskerk is één van de zes kerken in Oostkamp. De hallenkerk, met beschermd Romaanse achthoekige vieringtoren, is herbouwd in het begin van de 20ste eeuw. Het van Eynde orgel is een beschermd element die hier staat te pronken.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Meer informatie
Gebedsplaats

Beukenpark
Het authentieke beukenpark in Engelse landschapsstijl is voor velen het ultieme rustpunt na een fikse wandeling. Destijds was het Beukenpark het buitengoed van de familie 'Van Zuylen de Nyvelt'. Het Kasteel werd ook wel 'Les Aubépines' genoemd. Vandaag is het eigendom van de gemeente en herbergt de villa de administratieve diensten. In het bijhorende koetshuis vind je het huidige bibliotheek-infopunt, waar je terecht kan voor alle toeristische informatie.
Auteur: Vl. Toeristisch bezienswaardigheden
Meer informatie
Tuin

Indoor speeltuin Diep in de Zee
Bij Diep in de Zee zullen de kinderen zich geen minuut vervelen. Er worden tal van activiteiten georganiseerd zoals familiefeestjes, verjaardagsfeestjes, communiefeestjes... Dit kan je gemakkelijk combineren met een hapje en een drankje. Terwijl de kinderen spelen, kunnen ouders en grootouders alles meevolgen vanuit het grote raam in de tearoom.
Attractiepark - Themapark

Kasteelpark Gruuuthuse
Het kasteel Gruuthuse werd al in de Middeleeuwen vermeld en heeft een bewogen verleden achter de rug. Het kasteel draagt de naam van zijn meest vermaarde bewoner. In de 15de eeuw was dit domein het buitengoed van Lodewijk van Gruuthuse, raadgever en diplomaat van de hertogen van Bourgondië. De gerestaureerde inrijpoort is een overblijfsel van deze vesting en goed zichtbaar vanaf de Stationsstraat. Sinds de 17de eeuw is Gruuthuse onafscheidelijk verbonden met familie d’Ursel. Het huidige gebouw in neo-Vlaamse stijl dateert uit 1890 en is een ontwerp van bouwmeester René Buyck, die ook de plannen van het Oostkampse gemeentehuis tekende. Het was Graaf Charles d’Ursel die het huidige kasteel liet bouwen en het park liet heraanleggen, volgens de plannen van tuinarchitect Duchesne. Het kasteelpark is enkel voor groepen toegankelijk! Reserveren is verplicht.
Tuin

Geleide zilverlindenrij in Kasteelpark Gruuthuse
Het park bij het Kasteel Gruuthuse is aangelegd in een gemengde stijl. Langs weerszijden van de winterserre werd een geleide lindenrij aangeplant. De zilverlindes worden geschoren en vormen een boogvormige groene begrenzing van het centrale grasveld.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Boom

Hovenierswoning van het kasteel Gruuthuse
Gruuthuselaan nr. 3/ Stationsstraat. Voormalige hovenierswoning van het kasteel "Gruuthuse" (cf. Stationsstraat nr. 196). Deze kleine woning is gelegen op de zuidoosthoek van de Stationsstraat en de Gruuthuselaan en is toegankelijk via de aanpalende kasteeldreef, zogenaamd de Hogedreef (cf. Hogedreef). Tegen de oostkant van het huis is een muur opgetrokken die de moestuin van het kasteel omringt. Links van de woning is een doorgang naar die moestuin. Het huis wordt volgens de gegevens van het kadaster in 1897 gebouwd in opdracht van Charles-Marie graaf d'Ursel en wordt in datzelfde jaar in gebruik genomen. In het huis woont de tuinman, die verantwoordelijk was voor het onderhoud van het kasteelpark. Bij de woning worden in verschillende fasen serres gebouwd en afgebroken (vanaf midden 20ste eeuw). Kleine bakstenen woning op een plint van Euvillesteen en afgedekt door een verspringend dak met blauw gesmoorde Vlaamse pannen. Onderkelderd huisje met quasi L-vormig grondplan en geïnspireerd door de cottagearchitectuur cf. typische overkragende dakranden, verspringende daken, de uitgewerkte houten ingangtravee met luifeltje, het fraaie houten balkonhekken en de vensters met kleine roedenverdelingen. Alle houtwerk van de voordeur en de balustrades is rood en wit beschilderd. Naast de woning staat een imposante Moerbeiboom. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN TE BRUGGE, 207: Mutatieschetsen, Oostkamp, 1897/12.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Huis

18de-eeuwse hoeve bestaande uit losse bestanddelen
Erkegemstraat nr. 104. In oorsprong 18de-eeuwse hoeve bestaande uit losse bestanddelen rondom een onverhard erf, toegankelijk via een lange oprijlaan die wordt afgesloten door een hekken tussen twee slanke pijlers. Het erf wordt aan noordoostzijde afgebakend door het originele woonhuis. Historiek. Op een kaart, opgemaakt in 1821 naar een originele tekening van 1728, wordt de hoeve omschreven als "Jr. Guillielmus Leopoyver, heere van Erkeghem, hofstede". Ze bestaat ten noordoosten uit een woonhuis met een verspringend volume, ten zuidoosten bevindt zich een vrij lange schuur-/stalvleugel en ten noorden van het woonhuis nog een kleiner bijgebouwtje. Op een andere kaart, getekend in 1821 naar de toestand van 1770, is de site weergegeven met een boomgaard en een ten zuiden gelegen landgebouw met er achter een aangelegde tuin. Het hoevedomein is op dat moment ook vanuit de huidige Stuivenbergstraat toegankelijk via een lange oprit. De Kabinetskaart der Oostenrijkse Nederlanden, opgenomen op het initiatief van Graaf de Ferraris (1770-1778), geeft een hoevesite weer maar de configuratie ervan is onduidelijk. Tegen het begin van de 19de eeuw is het zuidelijke landgebouw afgebroken en de stal/schuurvleugel uitgebreid cf. weergave op het primitief kadasterplan (circa 1835). De eigenaar op het ogenblik van de eerste registratie door het kadaster (circa 1835) is Phylys Veranneman uit Brugge. De Atlas der Buurtwegen (circa 1843) en de Atlas van Vandermaelen (1846-1854) geven dezelfde opstelling als op het primitief plan weer. Een plan met de bezittingen van Ch. Veranneman-Pardo uit het Rijksarchief te Brugge toont enkel het woonhuis en de langwerpige stallingen. In 1857 noemt het kadaster Maria Veranneman, huisvrouw van Gustave Denegri, als eigenaar van de hoeve. In 1883 meldt het kadaster een uitbreiding van het woonhuis in noordelijke richting (cf. huidige aangepaste dakhelling) en een aanpalende bergruimte, de bouw van een bakhuisje en de verbreding aan de noordkant van de stalling. De schuur aan de erftoegang dateert eveneens van 1883. Sindsdien zijn de originele hoevegebouwen ingebouwd door meerdere recente loodsen en hangars. Aan de erftoegang wordt in de jaren 1990 een nieuw woonhuis gebouwd. Beschrijving. Oorspronkelijk boerenhuis met rechts aangebouwde bergruimte onder een lessenaarsdak. Verankerde, wit beschilderde baksteenbouw op een gepekte plint en onder een pannen zadeldak. Grote, aangepaste muuropeningen. Achteraan is het woonhuis uitgebouwd mogelijk met bijkeuken en later nog met stallingen, respectievelijk circa 1883 en in de loop van de 20ste eeuw. Ten zuidoosten van het erf; lange, wit beschilderde stal met regelmatige, kleine openingen en schoorstenen. Ten zuiden, vrij imposante schuur van bruine baksteen, gebouwd circa 1883 onder een licht overkragend zadeldak en met op de kopgevel luchtsleuven en een uilengat; achteraan werd de schuur later deels ingebouwd. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN TE BRUGGE, 207: Mutatieschetsen, Oostkamp, 1883/63. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN TE BRUGGE, 212: Kadastrale legger, Oostkamp, artikel 664. RIJKSARCHIEF BRUGGE, Kaarten en plannen Mestdagh, nr. 1081: Figuratieve kaart van bossen onder de heerlijkheid Erkegem, eigendom van G. Lepoyver, heer van Erkegem, kopie gemaakt door J. van Rolleghem in 1821 naar het origineel van de hand van gezworen landmeter C. Verhaeghe in 1728. RIJKSARCHIEF BRUGGE, Kaarten en plannen Mestdagh, nr. 1092: Figuratieve kaart van eigendommen (sectie C), eigendom van Ch. Veranneman-Pardo, 9,3 x 5,75, 19de eeuw. RIJKSARCHIEF BRUGGE, Kaarten en plannen Watering van Blankenberge, nr. 1081: Kaart van een hofstede gelegen te Oostkamp (heerlijkheid Oostkamp, 6de, 10de, 17de, 18de, 19de begin), groot 44-1-34 gemeten, in het bezit van Ignace Pardo, gemaakt door P.J. Rabaut, 1770. RIJKSARCHIEF BRUGGE, Kaarten en plannen Watering van Blankenberge, nr. 1095: Kaart van een hofstede gelegen te Oostkamp, 19de eeuw.
Auteur: Onroerend Erfgoed Vlaanderen
Hoeve

Twee stadswoningen
Marechalstraat nrs. 22-24. Twee woonhuizen onder één gemeenschappelijk pannen schilddak daterend van circa 1900 cf. een kaart van het Militair Cartografisch Instituut van het begin van de 20ste eeuw. Kleine voortuin met aan de straatkant een lage, bakstenen muur met buisleuning. Verankerde baksteenbouw met beige beschilderde voorgevel op een lage grijs beschilderde plint. Vensters ter hoogte van de eerste bouwlaag zijn beluikt; vensters van de tweede bouwlaag met een over de voor- en zijgevels doorgetrokken onderdorpel. Rechts van nr. 22 staat een schuurtje.
Herenhuis

Vrijstaand burgerhuis
Everaertstraat nr. 3. Vrijstaande woning, volgens het kadaster gebouwd in 1928 in opdracht van Victor Everaert (cf. straatinleiding). Gelijkaardige gevelopbouw als de woning van 1929 aan de Oedelemsestraat nr. 73, die werd ontworpen door Camiel de Grave. Bakstenen woning onder gemansardeerd zadeldak met zwarte, mechanische pannen. Voorgevel met historiserende inslag, o.a. drielicht met een bovenliggende erker, wit beschilderde horizontale banden en een gootlijst op kleine modillons. Segmentboogvormige openingen met geblokte ontlastingsbogen. Voortuintje afgesloten met een ijzeren hekken. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN TE BRUGGE, 207: Mutatieschetsen, Oostkamp, 1928/36.
Herenhuis

19de-eeuwse hoeve
Faliestraat nr. 32. 19de-eeuwse hoeve met boerenhuis met geïncorporeerde stal en ten oosten ervan een vrijstaande, dwars georiënteerde schuur. Latere bijgebouwen ten zuidwesten van het woonhuis o.m. een open hangar. Op het einde van de 18de eeuw is de site al bebouwd, echter met een niet nader te omschrijven gebouwenconfiguratie cf. Kabinetskaart van de Oostenrijkse Nederlanden, opgenomen op initiatief van Graaf de Ferraris (1770-1778). Op de kaart uit het Dépôt de la Guerre van circa 1865 staat de hoeve wellicht voor het eerst in zijn huidige verschijningsvorm. Verankerd, wit beschilderd bakstenen boerenhuis van zeven traveeën onder een zadeldak met Vlaamse pannen en een lichte knik. Uiterst links, twee traveeën als berging of kleine stalling en met een zolderluik in de zijgevel. Vernieuwd schrijnwerk o.m. vensters met luiken. Vrijstaande, verankerde bakstenen stalling uit de eerste helft van de 19de eeuw met rood beschilderd houtwerk. Achter het woonhuis bevindt zich een (deels ?) oudere stal, die mogelijk al staat afgebeeld op de Atlas der Buurtwegen (circa 1843).
Hoeve

Begin-19de-eeuwse hoeve
Albrecht Rodenbachstraat nr. 46B. Voormalige hoeve uit het begin van de 19de eeuw, zwaar gerenoveerd in de jaren 1930 en 1950 en heden in gebruik als eetgelegenheid " 't Bloemenhuisje". Gelegen in het gemeentepark "De Valkaart" (nr. 42) (cf. Straatinleiding). Historiek. Voor het eerst afgebeeld op het primitief kadasterplan (circa 1835) bestaande uit twee dwars ten opzichte van mekaar gelegen volumes. Op een 19de-eeuwse kaart uit het Brugse Rijksarchief wordt de hoeve weergegeven met het opschrift "Stochove Joannes Carolus, eigenaer, Brugge". Zelfde configuratie op de Atlas der Buurtwegen (circa 1843). In de eerste helft van de 20ste eeuw is de hoeve volgens het kadaster eigendom van de familie Kervyn de Meerendré, eigenaars van het naastgelegen kasteel "Châlet Flore" aan de Stationsstraat (cf. Stationsstraat nr. 99). In 1936 registreert het kadaster een volledige herbouwing van de hoeve in opdracht van de familie Kervyn de Meerendré, wat niet volledig is uitgevoerd. De hoeve wordt deels verbouwd en uitgebreid met een tussenstuk dat beide volumes verbindt. Op de mutatieschets van 1957 is voor het eerst het ronde torenvolume te zien, hoewel het kadaster geen verbouwingen vermeldt. Beschrijving. In oorsprong twee verschillende volumes, bestaande uit een voormalig woonhuis en stal, heden op een L-vormige plattegrond, gelegen rondom een gekasseid erf (thans gebruikt als terras). Wit beschilderde, verankerde baksteenbouw op een zwart gepekte plint. Afgedekt door half gemansardeerde zadeldaken cf. aanpassingen van 1936. Dakvensters met tuitgeveltjes, rechthoekige beluikte vensters deels voorzien van dievenstaven en ronde deuropeningen. Beide vleugels hebben een verschillende schaal; daartussen een vierkant volume met aan de erfzijde een ronde toren, bekroond met een windhaan en voorzien van een nis met heiligenbeeld en rond venstertje. Zuidelijke zijgevel met ronde uitbouw met leien bedaking. Ten westen van het L-vormige volume maakt een bakstenen spitsboog, uitgewerkt als trapgevel, de verbinding met de bijgebouwtjes aan de andere zijde van het erf. KADASTERARCHIEF WEST-VLAANDEREN TE BRUGGE, 207: Mutatieschetsen, Oostkamp, 1936/57, 1957/73. RIJKSARCHIEF BRUGGE, Kaarten en plannen Mestdagh, nr. 1106: Plan van eigendommen, eigendom van Isabelle en Jeannette Beaucourt, 19de eeuw.
Hoeve

Hoeve 't Schotsgoed
Gevaartsestraat nr. 130. Fraaie 18de-eeuwse hoeve "'t Schotsgoed" of "Schoutsgoed Hofstede" met deels bewaarde omwalling. Gelegen tegen het gehucht de Gevaerts, ten westen van het Geuzegatdreveken die eertijds de hoeve verbindt met het kanaal Gent-Brugge. De hoeve is gelegen in de ankerplaats "Leiemeersen - Kanaal Brugge-Gent", cf. landschapsatlas. Een lange, met bomen omzoomde oprit vanuit de Gevaartsestraat leidt naar de hoeve. Historiek. Op de Kabinetskaart van de Oostenrijkse Nederlanden, opgenomen op initiatief van Graaf de Ferraris (1770-1778), wordt de hoeve reeds aangeduid met "Schots Goed"; omwalde hoeve gelegen langs een dreef die van het kanaal Gent-Brugge naar de Stuivenbergstraat leidt. De huidige configuratie is al duidelijk af te lezen. In het begin van de 19de eeuw is de hoeve eigendom van de Gentse rentenier Jan Baptiste van de Woestijne. Circa 1837-1838 worden enkele percelen verkocht voor de aanleg van de spoorweg Brussel-Oostende, die sindsdien ten zuidwesten van de hoeve loopt. Aangeduid op de Atlas der Buurtwegen (circa 1843) met "Schotgoed Ferme"; zelfde configuratie als op het primitief kadasterplan (circa 1835), doch al weergegeven naast de spoorweglijn Brussel-Oostende. In de tweede helft van de 19de eeuw is het geheel eigendom van de familie Borluut-Kervyn en de familie Charliers de Brisseret. Hoeve uitgebreid in de jaren 1970-1990 cf. recente landgebouwen. Beschrijving. Hoeve met losse bestanddelen rondom een onverhard erf. Vrij monumentale toegangspoort bestaande uit een grote korfboogvormige doorrit met aan weerszijden een kleinere poort; bruine baksteenbouw gecombineerd met oranje baksteen voor de strekken en een kordonlijst. Elk niveau afgedekt met een zadeldakje met Vlaamse pannen en een fraaie, rood beschilderde houten gekartelde gootlijst. Recht tegenover de poort, i.e. aan de zuidwestkant van het erf, staat het boerenhuis op een L-vormige plattegrond. Wit beschilderde, verankerde baksteenbouw op een zwart gepekte plint, afgedekt door een zadeldak met Vlaamse pannen. Dwarsvolume met opkamer. Rechthoekige vensters met vernieuwd schrijnwerk; sporen van duimen. Ten noordwesten van de woning ligt een klein stalgebouw met rood beschilderd houtwerk o.m. staldeuren. Vrij grote stal rechts van de toegangspoort; verankerde baksteenbouw onder een pannen zadeldak met overkragende dakrand. Zijgevel voorzien van twee rondboogdoorgangen met een bovenliggend laadluik. Losstaande schuur gelegen voor het woonhuis, links van de poort; verankerde bruine baksteenbouw onder een pannen zadeldak met overkragende dakrand. Voorzien van een dubbele doorrit en rood beschilderd houtwerk. In de geveltop, boven het laadluik, een kruis uit rode bakstenen. Verder gelegen, monumentale schuur met dubbele dwarse doorrit. Verankerde baksteenbouw onder een overkragende zadeldak met pannen. Gevels voorzien van luchtsleuven. AROHM, Monumenten en Landschappen, Landschapsatlas, 2001, OC GIS-Vlaanderen. KONINKLIJK INSTITUUT VOOR HET KUNSTPATRIMONIUM, Fototheek. PROVINCIALE BIBLIOTHEEK TOLHUIS BRUGGE, Fonds Hervé Stalpaert: Hofsteden. Interieur, s.l., s.d. CLAEYS G., Kroniek van Oostkamp, Brugge, 1985, p. 274. DE CRAEMER W., Hoevebenaming, in De Merel, 1979, jg. 9, nr. 1, p. 19. DE FLOU K., Woordenboek der toponymie van westelijk Vlaanderen, Vlaamsch Artesië, het land van den Hoek, de graafschappen Guines en Boulogne, en een gedeelte van het graafschap Ponthieu, Brugge, 1933, deel XIV, kolom 387.

Station Oostkamp
* Everaertstraat nr. 3. Station van de N.M.B.S., gelegen langs de tussen 1834 en 1838 opgerichte spoorlijn Gent-Oostende. Gebouwd in 1889 naar een ontwerp van Henri Fouquet van 1887, architect van o.m. de stations te Leuven, Oudenaarde, Harelbeke en Nieuwpoort-Bad. Het neoclassicistisch station met inbegrip van de luifel, het dienstgebouwtje en het wacht- of schuilhokje zijn beschermd als monument bij M.B. van 3/01/1997. Historiek. De spoorlijn Gent-Brugge wordt in 1838 geopend. In 1849 krijgt Oostkamp een stopplaats, z.g. "barrière 54", elf jaar na de openstelling van de spoorlijn. Vrij snel daarna wordt een petitie gericht aan de koning, opdat de halte van de treinen tussen Brugge en Gent zou veranderen in een werkelijk station voor reizigers en reisgoederen. In 1865 verleent het Ministerie van Openbare Werken na jarenlang aandringen van het gemeentebestuur de toestemming om voortaan de treinen (behalve expresstreinen) te laten stoppen in Oostkamp; voor het eerst wordt er een echt stationsgebouwtje gebouwd, recht tegenover de halte van 1859. Deze eerste overdekte halte bevindt zich volgens de gegevens van het kadaster op de kruising van het spoorwegtracé en de huidige Patersonstraat. Het nieuwe treinstation wordt nog in 1865 ingewijd. Aangezien het stationsgebouwtje al snel te klein wordt, wordt het in 1877 uitgebreid; tegelijkertijd wordt de oude halte verbouwd tot woning voor de stationschef. Het huidige, neoclassicistische station is gebouwd in 1889. Volgens De Bot kan het ontwerp van het station van Oostkamp met zekerheid worden toegeschreven aan Henri Fouquet, die op 16-jarige leeftijd in 1841 in dienst komt van de Staatsspoorwegen en er in 1880 wordt gepromoveerd als "architecte principal à titre personnel". Het station wordt gebouwd volgens het concept van de lage stationsgebouwen dat vooral in de provincie Henegouwen (o.m. te Bois-du-Duc en Bonne-Espérance) wordt gebruikt. Op het ontwerpplan van het stationsgebouw staan ook al de "Cour des Marchandises" en een laad- en loshelling getekend, doch naar verluidt zijn die pas later uitgevoerd. In 1907 koopt de staat 360 m2 grond van het Armbestuur van Oostkamp om het station van Oostkamp te kunnen uitbreiden. Het stationsgebouwtje van 1865 en het wachthuisje van 1859 zijn afgebroken in 1953. Het stationsgebouw bevat gietijzeren en gesmede onderdelen, waaronder een luifel en een trapleuning uit 1955-1956. Omdat men de uitbreiding van de spoorlijn Oostende en Brussel met een derde en vierde spoor plant, zijn er plannen om in het begin van de 21ste eeuw het beschermde station af te breken en elders herop te bouwen. In afwachting werd het stationsgebouw in 2006 herschilderd. Beschrijving. Neoclassicistisch stationsgebouw, bepleisterde en wit beschilderde baksteenbouw onder een zadeldak. De straatgevel wordt gekenmerkt door een middenrisaliet gemarkeerd door geblokte pilasters; identieke pilasters op de hoeken van het gebouw. Openingen met getoogde omlijstingen onder geprofileerde waterlijsten. In oorsprong waren er aan de straatzijde twee toegangen, waarvan de linkerdeur voor de 1ste en 2de klasse die leidde naar de "vestibule", het "bureau des recettes" en de bagageruimte. De rechterdeur gaf toegang tot de grotere "Salle d'attente de voyageurs 3ième classe". De perronzijde is voorzien van allemaal deuren. Zijgevels met gekoppelde vensters, gescheiden door een arduinen stijl; in het topstuk, spoorwiel als symbool van de staatsspoorweg. Ten zuidoosten van het stationsgebouw gelegen dienstgebouwtje op een vierkante plattegrond in een vereenvoudigde stijl. Op het tweede spoor staat een uitzonderlijk wacht- of schuilhokje. Bakstenen constructie met voorgevel gekenmerkt door een bakstenen sokkel en open middenportaal tussen gietijzeren gecanneleerde zuilen van de Ionische orde. Twee wachtkamers aan weerszijden van het portaal en grote ramen met mooi uitgewerkte smeedijzeren traceringen. Platte bedaking. ARCHIEF R-O WEST-VLAANDEREN – ONROEREND ERFGOED, Archiefnr. DW002010 en Levend Archief. BOULJON B., Het Oostkamp, Ruddervoorde, Hertsberge en Waardamme van toen. Een verzameling foto's van de vier Oostkampse deelgemeenten in de 19de en de eerste helft van de 20ste eeuw, Brugge, 1984, p. 18-19. CLAEYS G., Kroniek van Oostkamp, Brugge, 1985, p. 271-272, 282, 286, 367. CLAEYS G., Oostkamp in oude prentkaarten, Zaltbommel, 1982, nr. 35. DE BOT H., Stationsarchitectuur in België, Deel I, 1835-1914, Turnhout, 2002, p. 42-44. SOUILLAERT C., Het station van Oostkamp: een situering van de architectuur, in Heemkundige Kring Oostkamp, nr. 6, jg. 3, 2002, p. 2-19. SOUILLAERT C., Het station van Oostkamp: een situering in de geschiedenis van het spoor, in Heemkundige Kring Oostkamp, nr. 5, jg. 3, 2002, p. 2-22. VANDE GINSTE S., Archiefbeelden Oostkamp, Gloucestershire, 2005, p. 103.
Treinstation

Kleine 19de-eeuwse hoeve
Erkegemstraat nr. 55. Kleine 19de-eeuwse hoeve bestaande uit losse, in mekaars verlengde gelegen bestanddelen, gelegen ten noorden van de autosnelweg Brussel-Oostende (E40) op het einde van het oorspronkelijke tracé van de Erkegemstraat. Deels begraasd erf toegankelijk via een voetgangersdoorgang tussen twee slanke, wit beschilderde pijlers met een rood beschilderde bolbekroning (vernieuwd hekken). Ten noordoosten aanpalend, begraasd perceel met twee fruitbomen. Nog geen bebouwing weergegeven op de Kabinetskaart van de Oostenrijkse Nederlanden, opgenomen op initiatief van Graaf de Ferraris (1770-1778). De schuur staat wel reeds afgebeeld op het primitief kadasterplan (circa 1835). Zelfde situatie op een 19de-eeuwse kadastrale kaart uit het Rijksarchief te Brugge en op de kaart van het Dépôt de la Guerre van circa 1865. Het boerenhuis verschijnt pas op de kaart van het Militair Cartografisch Instituut (circa 1880). Wit beschilderde baksteenbouw op een heden grijs beschilderde plint. Aan straatzijde een schuur, dwars op de rijweg gelegen. In het verlengde (maar niet aanpalend) ligt het woonhuis. Schuur met laag aflopend dak met Vlaamse pannen; aan de erfzijde, toegangsdeur onder een hoger opgetrokken sleepdakje. Boerenhuis van drie traveeën en twee bouwlagen onder een pannen zadeldak; woning van het dubbelhuistype met licht getoogde, beluikte vensters ter hoogte van de begane grond. Tegen beide zijgevels ligt een lager, aanpalend volume onder een lessenaarsdak, aan de erfzijde voorzien van één beluikt venster. RIJKSARCHIEF BRUGGE, Kaarten en plannen Mestdagh, nr. 1099: Plan van eigendommen, eigendom van de weduwe van J. van den Wouwere geboren Isabelle Beaucourt en Jeannette Beaucourt, 19de eeuw.

Binnenspeeltuin The Monkey House
The Monkey House is een paradijs voor kinderen van 2 tot 12 jaar. De binnenspeeltuin met verschillende etages zit boordevol leuke hoekjes om te ontdekken. Een ballenbad, kinderdisco, blokkenzone, gocart parcours, klimtuigen,… alles om je kids een onvergetelijke dag te bezorgen! De ouders kunnen terecht in de gezellige cafetaria met gratis wifi, TV en boeken. Heb je iets te vieren? The Monkey House biedt ook diverse formules aan.
Tuin

Kasteel de Cellen
Kasteel de Cellen is een kasteel tussen de kernen van Oostkamp en Erkegem, gelegen aan Kapellestraat 113.
Op deze plaats werd pas in de 2e helft van de 18e eeuw en in 1770 werd het als speelgoet op de kaart gezet. Naast enkele losstaande gebouwen was er ook een hoeve. In de 1e helft van de 19e eeuw was het in handen van het echtpaar Louis de Bie de Westvoorde en Thérèse le Gillon. Het buitenverblijf werd tot een neoclassicistisch herenhuis verbouwd. Louis overleed in 1874 en het domein kwam aan hun zoon Louis-Charles, die het gedeeltelijk liet afbreken en er een kasteel van liet maken dat voldeed aan de eisen van die tijd, naar ontwerp van Jozef Schadde. In 1889 werd onder meer nog een kapel gebouwd.
Auteur: Wikipedia
Kasteel

Station Oostkamp
Station Oostkamp is een spoorwegstation langs spoorlijn 50A (Brussel - Oostende) in de gemeente Oostkamp. Er zijn geen loketten ter beschikking.
Oostkamp heeft sinds 1849 een stopplaats. Het huidige, neoclassicistische station is gebouwd in 1889. Het ontwerp is van architect Henri Fouquet die ondermeer ook de stations van Leuven, Harelbeke en Oudenaarde heeft ontworpen.
In oorsprong waren er aan de straatzijde twee toegangen, waarvan de linkerdeur voor de 1ste en 2de klasse die leidde naar de "vestibule", het "bureau des recettes" en de bagageruimte. De rechterdeur gaf toegang tot de grotere "Salle d'attente de voyageurs 3ième classe". De perronzijde is voorzien van allemaal deuren.
Het wacht- of schuilhokje is een bakstenen constructie met voorgevel gekenmerkt door een bakstenen sokkel en open middenportaal tussen gietijzeren gecanneleerde zuilen van de Ionische orde. Verder zijn er twee wachtkamers aan weerszijden van het portaal en grote ramen met mooi uitgewerkte smeedijzeren traceringen. Het huisje heeft een platte bedaking.
Het stationsgebouw en wachthuisje zijn sinds januari 1997 beschermd. De bescherming van het stationsgebouw als monument werd tijdelijk opgeheven om het stationsgebouw integraal te kunnen verplaatsen.
In 1865 werd een stationsgebouwtje opgetrokken dat door het snel groeiende reizigersverkeer al na enkele jaren te krap werd. Bijgevolg werd het in 1877 vergroot[2], maar in 1889[3] richtte men een totaal nieuw neoclassicistisch laag gebouw op - zoals het nu bekend is - naar een ontwerp van Henri Fouquet. Opvallend aan Fouquets constructie zijn de metalen sierelementen en de drie ingangen naar de wachtzalen voor de verschillende klassen. In het interieur is dit standenverschil nog steeds zichtbaar.
In 1997 werd het station, samen met de opvallende luifel en het wachthuisje, beschermd als monument. In 2006 werd het na een jarenlange verloedering, grondig gerenoveerd. Aanvankelijk zou het bouwwerk in 2012 in zijn geheel verplaatst worden, bij de verdubbeling van de spoorlijn tussen Gent en Brugge. De plannen rond de spoorverdubbeling en daarmee die rond de verplaatsing werden echter uitgesteld tot de periode 2018- 2021. Het gebouw werd in 2018 afgebroken en zorgvuldig opnieuw opgebouwd aan de andere kant van het station waar het dienst zal doen als bibliotheek. Het station werd integraal toegankelijk gemaakt en het aantal sporen werd uitgebreid van 2 naar 4. Er kwam ook een nieuwe onderdoorgang met trappen en hellingen. Er is ook een nieuwe fietsenparking en stationsparking aangelegd. De werken kaderden in het uitbreiden van het aantal sporen tussen Gent en Brugge om meer treinen toe te laten.[4]
Auteur: Willem Vandenameele
Treinstation

Wijngaard De Herten
De Oostkampse tuinbouwer Marino Moenaert gelooft rotsvast in wijnbouw voor de Brugse regio. Als een ware wijnpionier beheert hij momenteel druivenplantages in Oostkamp en Koekelare. In het voorjaar van 2014 kwamen er aan De Herten 1.300 druivenplanten.
“In ver verlogen tijden werd in de Brugse regio ook wijn verbouwd. Ik wil deze traditie nieuw leven inblazen. Enkele toprestaurants toonden al interesse in mijn wijnen, die ik vanaf 2017 op de markt wil brengen.”
Bij Syntra West in Ieper hebben de allereerste cursisten Wijnbouwer-Wijnmaker hun getuigschrift ontvangen. Een van die cursisten is tuinbouwer Marino Moenaert uit Oostkamp. Naast zijn tuinbouwactiviteiten timmert hij al enkele jaren aan de weg als wijnbouwer en over enkele jaren wil hij met zijn eigen wijnen op de markt komen. "Dit getuigschrift is geen wettelijke verplichting, maar oogt wel professioneler als je je wijn wil commercialiseren", zegt Moenaert. Hij doet zijn verhaal vandaag in De Krant van West-Vlaanderen.
Geïnspireerd door zijn grootvader, die in zijn serre druiven kweekte, plantte Marino in juni 2010 zijn eerste, bescheiden wijngaard aan naast zijn woning. Sindsdien ging het snel. "Op vraag van projectontwikkelaar Luc Beke plantte ik in 2012 nog 235 wijnstokken bij op zijn domein aan kasteel De Cellen en in 2013 nog eens 1.050 exemplaren aan zijn kasteel De Herten", zegt Marino. "Beide kastelen bevinden zich aan het op- en afrittencomplex van de E40 in Oostkamp. De bodem bevat er ijzerzandsteen wat uitstekend is voor de druivenplanten. In het voorjaar van 2014 kwamen er aan De Herten nog 1.300 druivenplanten bij en in diezelfde periode plantte ik ook 2.100 exemplaren op de Ruidenberg in Koekelare. Op deze locaties kweek ik onder andere schimmeltolerante wijnrassen, nieuwe rassen zoals Johanniter en Rondo, bij het publiek nog weinig bekend. Voor mijn droge witte wijn koos ik voorts voor Pinot Gris en Auxerrois. Voor mijn fruitige rode wijn viel de keuze op de Rondo-druif, van oorsprong een Tsjechisch ras. In het eindproduct moet de druivensoort goed te herkennen zijn. Die puurheid is voor mij essentieel. In totaal beheer ik nu 4.850 wijnstokken en daar wil ik het bij houden. Wijnbouw is bijzonder arbeidsintensief en ik wil dit zeker alleen kunnen bolwerken, uiteraard met de hulp van mijn vrouw. Voorts laat ik mij ook bijstaan door oenoloog (wijnbouwdeskundige, red.) Hans Van Nyen."
Wijnbouwer Marino Moenaert gelooft rotsvast in kwaliteitsvolle wijnbouw in de Brugse regio. "In vervlogen tijden werd hier trouwens ook wijn geproduceerd. Maar door diverse factoren is die traditie verdwenen. Het is mijn bedoeling om als pionier deze traditie nieuw leven in te blazen. De streek leent zich uitstekend voor bepaalde druivenrassen, mits een goede oriëntatie en bodemsamenstelling. We profiteren hier ook van de zee, die een matigende invloed heeft tijdens de winter. Onze tamme woestijnbuizerd Navarra houdt de vogels op afstand. Op termijn zal de roofvogel pendelen tussen mijn wijngaarden om vogels op afstand te houden".
Over een tweetal jaar wil Marino Moenaert met zijn wijn op de markt komen. "Mijn druivenplanten zijn momenteel nog te jong, maar tegen 2017 wil ik mijn tuinbouwactiviteiten afbouwen ten voordele van de kleinschalige, commerciële wijnproductie onder het label Houtlandse Wijnbouw. Enkele sommeliers, zoals die van De Karmeliet en L'Assiette Blanche in Brugge, hebben al interesse getoond. In mijn kelder ligt momenteel 200 liter wijn te rusten. Het is de bedoeling dat elke plant op termijn één fles wijn van 75 centiliter oplevert. Maar kwaliteitswijn maken vraagt nu eenmaal heel wat tijd en geduld. Het valt niet te vergelijken met bierbrouwen, waar alles veel sneller gecommercialiseerd kan worden", besluit Marino.
Auteur: Willem Vandenameele
Wijngaard

Volkstuintjes Nieuwenhove
In het kader van het Legendaleproject, hebben de Vlaamse Landmaatschappij en gemeente Oostkamp naast een speelzone en een hondenlosloopweide ook werk gemaakt van de aanleg van een volkstuinpark. In deze nieuwe zone is plaats voor een 40-tal tuintjes die door inwoners van Oostkamp gehuurd kunnen worden. Het beheer van de volkstuintjes gebeurt door Tuinhier Groot-Oostkamp.
In het najaar van 2018 heeft gemeente Oostkamp bij de Vlaamse Overheid een aanvraag ingediend voor subsidies voor een volkstuinproject. Gemeente Oostkamp ontvangt het maximumbedrag van 15.000 euro voor de inrichting van deze zone.
De vzw Tuinhier wordt aan de Gemeenteraad voorgesteld als partij om de praktische organisatie van de volkstuintjes op zich te nemen. Zij organiseren de verhuur en zien toe op de naleving van de afspraken. Ze helpen ook zorgen voor een goede afstemming met de buurtbewoners en voor een positieve uitstraling naar de inwoners van Oostkamp. De paden en omgeving rond de volkstuintjes worden door de gemeentelijke groendienst onderhouden.
De tuintjes zullen een oppervlakte hebben tussen de 50 en 110 m² en afhankelijk van die grootte tussen 40 en 50 euro per jaar kosten aan huurgeld. Om een volkstuintje te kunnen huren, moet je inwoner zijn van gemeente Oostkamp. Op een aantal percelen wordt een demotuin ingericht, waar lokale verenigingen demonstraties kunnen geven of voorbeeldaanplantingen kunnen voorstellen.
Er zal voor de gebruikers een gemeenschappelijke opbergruimte voor materiaal beschikbaar zijn. Daarnaast zijn er ook 4 waterputten met handpomp voorzien waar gebruikers water kunnen halen voor hun perceel. Tuinhier vzw plant ook om gemeenschappelijke composteerplaats in te richten op het terrein.
Wie zo’n volkstuintje huurt, mag daarop groenten, kruiden of klein fruit kweken. Bij het kweekproces wordt er gestreefd naar duurzaam beheer en mag men geen chemische onkruidverdelgers of bestrijdingsmiddelen gebruiken. Er zijn reeds een aantal kandidaat-huurders gekend die door Tuinhier gecontacteerd zullen worden i.v.m. de huurovereenkomst. Een overeenkomst wordt opgesteld per jaar, maar wordt stilzwijgend verlengd. Inwoners van Oostkamp die interesse hebben, kunnen hun aanvraag doen via het e-loket op de website oostkamp.be
Jan de Keyser, burgemeester: “Volkstuintjes vormen een oplossing voor inwoners die thuis niet over een tuin beschikken. Men kan op die manier toch genieten van zelfgekweekte groenten of fruit. Maar ook het aspect van sociaal contact mag bij een dergelijk project niet over het hoofd gezien worden. De eigenaars ontmoeten elkaar en worden als het ware buren. Op die manier versterkt het project ook de sociale cohesie binnen de gemeente. Daarnaast is er ook een educatief en duurzaam luik aan dit project aangezien verenigingen van de demotuintjes gebruik kunnen maken om technieken aan te leren aan andere tuinliefhebbers of aan scholen. Het project vormt dus op meerdere vlakken een meerwaarde voor Oostkamp. We zijn tevreden dat Tuinhier vzw mee de schouders wil zetten onder dit mooi project. Zij hebben niet alleen kennis en expertise, maar vooral passie voor de tuin.”
Auteur: Willem Vandenameele

Oostkampus - Oostkamp
Oostcampus centraliseert alle gemeentelijke diensten van de gemeente Oostkamp onder één dak. Deze voormalige Coca-cola-site werd omgebouwd naar een multifunctionele adminisgtratieve ruimte.
Het eigenaardige aan het uitzicht zijn de betonnen pilaren die in de vorm van boomstammen werden verwerkt. De gevel, 7 meter hoog en 80 meter lang, werd bekleed met bedrukt PVC-doek met de afbeelding van takken en bladeren van bomen. Samen met de boomstammen geeft dit de indruk een bos te zijn. Het project werd gerealiseerd door Visix uit Roeselare.
Het gebouw werd in de VTM-reeks 'amateurs' gebruikt als ziekenhuis.
Gebouw

Gedenkzuil tweede wereldoorlog - Oostkamp
Deze gedenkzuil bevindt zich op een pleintje in de kapellestraat in Oostkamp.
In tegenstelling tot andere gemeenten heeft Oostkamp een gedenkzuil voor de eerste wereldoorlog naast de Sint-Pieterskerk en een andere gedenkzuil voor de tweede wereldoorlog in de Kapellestraat.
Ook in Oostkamp wordt 8 mei, het einde van de tweede wereldoorlog, elk jaar herdacht met een stoet naar de gedenkzuil 1940-1945 in de Kapellestraat. Aan de zuil wordt telkens hulde gebracht aan de Oostkampse slachtoffers en de bevrijders die hier gesneuveld zijn.
Herdenkingsplaats

Het Raetshuijs - Oostkamp
Dit hotel/restaurant bevindt zich tegenover de kerk in Oostkamp.
Tot aan het eind van de 19de eeuw was in dit gebouw het Oostkampse gemeentehuis gevestigd. Dat heette toen het stadhuijs.
Het Raetshuijs is een gezellige bistro en charmant hotel met een familiaal karakter. Het hotel beschikt over 13 standaard kamers en 1 familiekamer verdeeld over twee verdiepingen. Het pand kent een zeer rijke geschiedenis. De eerste verwijzingen dateren al van 1849.
Het Raetshuijs biedt een klassieke keuken met moderne toets.
Er wordt gewerkt met verse producten en daardoor is de kaart beperkt. Deze volgt ook de seizoenen en verandert ongeveer drie- tot viermaandelijks.
U kan er terecht voor een kleine honger, alsook om iets uitgebreider te komen tafelen. Het aanbod tapas is dan weer ideaal voor wanneer u enkel iets wil komen drinken en daarbij iets klein wil sneukelen.
Deze zaak serveert de Merula-wijnen, afkomstig uit Oostkamp.
Restaurant

Vrijheidsboom Oostkamp
Sinds 1919 stond op het Gemeenteplein een monumentale zilverlinde. Het was een blikvanger en het middelpunt van activiteiten in het centrum van Oostkamp. Tijdens de vrijheidsfeesten op 9 oktober 1919 werd deze boom als vrijheidsboom aangeplant om de slachtoffers van WO I te herdenken. In 2012 moest deze boom helaas geveld worden. De boom had het al jaren moeilijk om te groeien door gebrek aan ondergrondse ruimte en door ziekte.
Een zilverlinde (Tilia Tomentosa) is een boom met een typische symbolische waarde als herdenkingsboom. Uit respect voor de symbolische waarde van de boom, wilde het bestuur een identieke soort boom planten. In november is dan ook een nieuwe zilverlinde aangeplant. Hierbij is meteen gezorgd dat de nieuwe boom meer kansen heeft om oud te worden.
Rond de nieuwe vrijheidsboom is een verhoogd pleintje aangelegd. Op die manier kan de grond rond de boom niet gebruikt worden als parkeerplaats. Dit zou opnieuw problemen veroorzaken voor de boom. De ondergrond werd ingericht met bomengranulaat en een krattensysteem zodat het wortelgestel van de nieuwe boom optimaal kan groeien.
Rond de boom werden zitbanken geplaatst. Zo kan de boom opnieuw uitgroeien tot een rust- en ontmoetingsplaats voor de inwoners in het centrum.
Boom

Kerk Sint-Pieters-in-de-banden Oostkamp
De Sint-Pieterskerk in het centrum van Oostkamp bevat een beschermde Romaanse achthoekige vieringtoren uit het einde van de 12de eeuw. Omstreeks 1900 werd deze hallenkerk gerestaureerd en uitbebreid in neogotische stijl.
Het Van Eynde-orgel van 1717 is beschermd erfgoed. Eind de jaren 1970 blijkt het orgel in slechte staat te verkeren. Er werd een nieuw, moderner orgel geïnstalleerd. De firma Verschueren heeft het orgel gerestaureerd.
Tegen de noordelijke zijmuur is er een gedenkplaat voor de militaire en burgerlijke slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog.
Buiten, aan de noordzijde van de kerk is een Lapidarium aangelegd. Midden de jaren 1970 werd het kerkhof rond de kerk verhuisd wegens plaatsgebrek. O.a. de heemkundige kring heeft mee geholpen aan het Lapidarium (1987).
Kerk

start en rustpost
Route start

rustpost
Bevoorradingsplaats

houtlandtrail 50km 2026 n
Van Siemenslaan 1, 8020 Oostkamp, België
Naar Siemenslaan 1, 8020 Oostkamp, België
Routering Manueel, Kortste - OSM